Jill Scott - The Real Thing (2007)

Yeees!!!!

(en hij loopt nu al binnen hier). Ben zo benieuwd!

Ik ben ook supernieuwsgierig naar dit album! De snippets op www.jillscott.com/[/url] klinken alvast goed, met name Hate on Me (!!!!!!!), Epiphany en Celebacy Blues klinken goed en anders dan dat ze tot nu toe heeft gedaan.

Nu vast een keer geluisterd. Mevrouw Scott is wat funkier bezig. I Like it!

Funky hé?.. Dat lijkt me iets dat heel erg goed bij Jill Scott past. Geweldig krachtige stem heeft ze.

Funky...dat valt toch wel mee vind ik. Nergens staat hier een nummer als Golden, en in dat soort nrs komt ze toch wel tot haar recht. Heel dit album is erg relaxt, gewoon laidback. Toch wel lekker, maar meer energie was beter geweest. Want tegen nummer 10 a 11 wordt het iets teveel van het goede. Alsnog 4*, want het laat je toch wel achter met een rustgevend gevoel. Ze heeft het wel iets te vaak over dat ze liefde nodig heeft etc. Haar vorige album vond ik nét wat beter, maar die moet ik maar weer eens opzetten.

4*, nog geen echte uitschieters.

Enuh..bedankt Reijersen

yeahaaaaaaaaaaaaaaaaa,eindelijk een nieuw album van haar.
Kan niet wachten tot ik hem heb

Fantastisch album!

De studioplaten van Jill Scott vind ik net wat te wisselvallig om echt hoog te scoren. Deze plaat begint erg sterk, maar zakt hier en daar toch in. Nummers als 'all i' en 'wanna be loved' kennen we nu wel . . . . Gelukkig staan er een aantal zeer sterke tracks tegenover: the real thing, hate on me, breathe en come see me om er een paar te noemen.

op een DVD/CD staan overigens nog 2 bonustracks die het verdiend hadden de plaat sowieso te halen: imagination en rightness.

Voor de mensen die ''Hate On Me' een mooi nummer vinden, hier is het nummer gratis en legaal te krijgen!

Wederom een sterk album van Jill Scott. Weer ijzersterke autobiografisch teksten die met wederom ongelooflijk veel gevoel worden bezongen.
Het album begint wat funkier om daarna vooral wat ballads te hebben, hierna komt het tempo er weer wat meer in.
Ja! ik moet zeggen Ms. Scott heeft me weer vol overtuigd en ze blijft blijkbaar maar topalbums overleveren.

Beter dan de eerste twee platen, naar mijn mening. Supergoede plaat! Ik sluit me gewoon bij Reijersen aan.

4,5*

Na tweemaal luisteren bevalt me dit zeer...nog paar keer luisteren voor ik mijn stem uitbreng...

Ik neig naar 4/4,5*

Lekker album, maar toch wel minder dan haar eerste en het live album... 4* (maar misschien ben ik streng, omdat het Jill Scott is en ik weet wat ze in huis heeft).

haar liveplaat vind ik verreweg haar sterkste. zou ze meer moeten doen.

Vorig jaar live gezien op Nothsea - voorbeeld van lekker programmeren: Angie Stone op 10 - 15 minuten na gelijktijdig met Jill Scott.

Uiteindelijk na 20 min. weggegaan bij Angie Stone, how sweet can one ever get, na haar ode aan Curtis. Om te zien dat Jill meer power en zeggingskracht had; deed een groot deel van dit album en dat was niet verkeerd. Band speelde ook strak.

Angie Stone kan inderdaad niet tippen aan Jill Scott. Vooral live niet. Ik heb één maal een liveopname van Angie Stone gehoord en was behoorlijk teleurgesteld.

Jill Scott is inderdaad beter, zowel live als in de studio.

En dit vind ik haar beste plaat, wat ze hier laat zien met de teksten, melodieën en muziek is interessanter dan voorheen. Eigenlijk heeft ze enkel maar goede platen, maar deze is nét dat ietsje beter.

Dit album viel me een beetje tegen, na het beluisteren van het geweldige Hate on me. Overigens is Amber Riley's versie van dit nummer nog beter...