Caoilfhionn Rose - Constellation (2024)

Apart dit, de moeite het beluisteren waard.

de recensent zegt:

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Caoilfhionn Rose - Constellation - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Caoilfhionn Rose - Constellation
Caoilfhionn Rose maakte met Awaken en Truly al twee uitstekende en terecht geprezen albums, maar legt de lat met het betoverend mooie en bij vlagen sprookjesachtig klinkende derde album Constellation nog wat hoger

Het is knap hoe de uit Manchester afkomstige muzikante Caoilfhionn Rose op haar tweede album Truly uit 2021 het folky geluid van haar debuutalbum transformeerde en verrijkte. Op haar derde album Constellation zet Caoilfhionn Rose nog wat grotere stappen. Invloeden uit de folk zijn slechts een van de vele invloeden die zijn te horen op een album dat naast invloeden uit de jazz flink wat invloeden uit de neoklassieke muziek en de ambient bevat. Constellation is in muzikaal opzicht een fascinerend album, dat vol staat met beeldende en avontuurlijke klanken, maar het is ook een album waarop Caoilfhionn Rose laat horen dat ze een geweldige zangeres en muzikante en een groot songwriter is.

Ondanks twee werkelijk uitstekende albums kan ik de voornaam van de van oorsprong Ierse muzikante Caoilfhionn Rose nog altijd niet intypen zonder een paar keer te moeten spieken. De voornaam van de overigens in het Britse Manchester geboren en getogen muzikante, die je uitspreekt als “Keelin”, werpt misschien hoge barrières op, maar haar muziek doet dat tot dusver zeker niet.

Caoilfhionn Rose debuteerde in 2018 met het prachtige Awaken, waarop ze invloeden uit de Britse folk van weleer verlengde met uiteenlopende andere invloeden. Awaken was in muzikaal opzicht een fascinerend album, maar maakte uiteindelijk toch de meeste indruk met de prachtige stem van Caoilfhionn Rose, die herinneringen opriep aan een aantal roemruchte Britse folkzangeressen uit het verleden.

Awaken werd in 2021 gevolgd door het nog veel betere Truly, waarop Caoilfhionn Rose wederom imponeerde als zangeres en bovendien verraste met een bijzonder mooi geluid, waarin invloeden uit de folk werden gecombineerd met invloeden uit onder andere de jazz, ambient, elektronica en psychedelica. Het album viel ook in positieve zin op door de bijzondere productie van Kier Stewart van The Durutti Column, die tekende voor zeer sfeervolle klanken.

Ook het deze week verschenen Constellation is voorzien van een fascinerende en wonderschone productie. Jazzmuzikant Aaron Wood heeft het album, samen met Caoilfhionn Rose, voorzien van een opvallend rijk, wat zweverig en bovenal bijzonder mooi geluid. Caoilfhionn Rose kon via haar platenbaas Matthew Halsall van het aansprekende Gondwana Records beschikken over meerdere uitstekende jazzmuzikanten, onder wie saxofonist Jordan Smith van Mammal Hands, maar ook John Ellis van The Cinematic Orchestra is van de partij.

De nieuwe songs van de muzikante uit Manchester bevatten zeker invloeden uit de jazz, maar het album wordt gedomineerd door piano en keyboards en door invloeden uit de neoklassieke muziek en de ambient. De songs op Constellation zijn voorzien van wonderschone klanken die deels bestaan uit soundscapes en samples, maar de songs van Caoilfhionn Rose zijn ook spannend en slaan steeds weer nieuwe wegen in.

Op haar derde album is Caoilfhionn Rose nog wat verder verwijderd geraakt van de folk die ze op haar debuutalbum nog redelijk stevig omarmde en maakt ze sprookjesachtige en beeldende muziek, die direct bij eerste beluistering van het album diepe indruk maakt. Dat doet Caoilfhionn Rose ook met haar stem, want de zang op Constellation is nog wat mooier dan op Awaken en Truly. De zang is over het algemeen aangenaam dromerig en past perfect bij de weelderige klanken op het album.

Het is bijzonder knap hoe Caoilfhionn Rose haar muziek weer een andere draai geeft en nu drie flink verschillende albums op haar naam heeft staan. Hoewel Awaken en Truly me zeer dierbaar zijn, vind ik Constellation het mooist. In muzikaal opzicht is het tien songs lang smullen en ook de zang op het album is van een bijzondere schoonheid. Constellation is ook een album waarbij het bijzonder aangenaam wegdromen is, al is het ook een album waarop zoveel te horen en ontdekken valt dat het je zeker bij eerste beluisteringen duizelt.

Het Britse Gondwana Records brengt tot dusver vooral jazzalbums uit voor een redelijk selectief publiek, maar met Constellation van Caoilfhionn Rose kan het sympathieke Britse label wel eens goud in handen hebben. Het is nog (veel) te vroeg voor (half)jaarlijstjes, maar dit is echt en heel bijzonder album. Erwin Zijleman

Dame met onuitspreekbare voornaam, en prachtige albumcover. Fall Into Place is een pracht nummer, maar de overige nummers gaan langs me heen, weten me niet te raken. Had volgens mij meer ingezeten en van Gondwana verwacht ik ook beter.