Black Swan Lane - A Long Way from Home (2007)

Een van de mooiste van 2007,vanaf het begin tot het eind een pracht cd van Mark Burgess,Yves Altana en co

Aangezien ik, bij wijze van spreken, iedere scheet of boer van Mark Burgess verzamel en erg kan waarderen valt deze mij na 2 luisterbeurten toch wat tegen.
Vaak wat dromerige composities die in het begin wonderschoon lijken maar door de constante herhaling van gitaarlijntjes snel gaan vervelen. Ook zijn er vaak wat magere teksten die ook constant herhaald worden en waar ik de poeët in Burgess erg mis. Nummer 2 vind ik zelfs een dieptepunt, niet muzikaal, maar tekstueel. Er wordt wat gekreund, lijkt het wel, en uiteindelijk nog 2x dezelfde zin gezongen en dat was het. Maak er dan een instrumentaal nummer van, maar niet dit!
Ook wordt er een nummer door een dame ingezongen die ik niet ken, en ook niet wil kennen (wie zit daar op te wachten??) en natuurlijk weer een nummer gezongen door die rastafari Kwasi Asante (of zoiets) die tegenwoordig in Burgess zijn vriendenkring vertoeft en die in mijn ogen daar helemaal niet op zijn plaats is en gewoon in een reggaeband zijn ding moet doen.
Natuurlijk staan er ook goede dingen op, maar vooralsnog ben ik niet onder de indruk van dit projectje en zie ik Mark liever weer iets maken waar hij het grootste gedeelte van de input voor zijn rekening neemt.

Ik deel de mening van Starsailor over deze plaat. De ideeën en sfeertjes op deze CD zijn meer als prima. Het is inderdaad jammer dat je je af en toe gaat irriteren omdat sommige nummers eindeloos door blijven jengelen en er ook nog veel te veel nummers van hetzelfde op staan. Ook ik begrijp voor geen meter wat Burgess in Kwasi Asante ziet want ik vindt alles wat die gozer (Asante) doet echt VRESELIJK. Bij het Chameleons reunie concert in Paradiso vond ik het zelfs gewoon shockerend. Maar goed, smaken verschillen dus genoeg daarover.

Er staan echter wel hele mooie dingen op deze CD en het is goed om Burgess weer in nieuwe nummers te horen ipv de continue uitmelking van de Chameleons catalogus. (Hij zingt 3 nummers op deze plaat) De zanger van Black Swan Lane heeft overigens ook een prima stem die me af en toe aan Lowlife doet denken. Ook is de galmmachine op deze plaat goed opengetrokken. Met het effect dat er een waanzinninge jaren 80 sfeer in de nummers zit. Gezien de prijs van de CD is het zeker de moeite waard om m op de kop te tikken, maar verwacht geen Script Of The Bridge pt.2

Ben nu na vele luisterbeurten wel iets bijgedraaid. Was toch wel heel erg negatief hierboven. Ik blijf overigens wel bij mijn 3.5* want 3.75* gaat helaas niet en 4* is mij te gortig. Andere zanger is zeker ook zeer aangenaam maar zodra Mark zingt wordt alles ineens anders! Asante heeft zelfs 3 nummers en die worden meteen geskipt net zoals het door die dame ingezongen track.
CD is zeker waard voor je geld 22 tracks voor 11 euro.

Me and my big mouth....toch de maximale score gehaald....4*

Dit is een mooie post-punk plaat met diverse zangers en een zangeres. Zeer sfeervol, al zorgt de lange speelduur ervoor dat er teveel nummers opstaan, die achterwege hadden kunnen blijven.
Desalniettemin lekker album

Ik vind dit een hele fijne plaat. Rustig, melodieus, sfeervol vol mooi uitwaaierende gitaren en het doet mij hier en daar een beetje denken aan The Chameleons. Oh... wacht even, over dat "wat ik dacht", klopt dan wel! Mark Burgess doet hier ook weer aan mee!

Kortom dit album luistert lekker weg bij een kopje thee met een mariakaakje! Het hoeft namelijk niet altijd zo heftig te zijn.