Still House Plants - If I Don't Make It, I Love U (2024)

Geweldige plaat van dit Schotse trio, al zal, gezien ook het gemiddelde, dit niet iedereen aanspreken.

Spaars, tegendraads, experimenteel en kaal, het is geen toegankelijke plaat, maar mij boeit het juist. In de voorlopige top 5 van albums van dit jaar.

Je hebt gelijk Poles Apart, dit is experimenteel en tegendraads.
He trefwoord 'dissonant' moet ik hier toch ook noemen. Niet mijn kopje thee vooralsnog.

'More boy' kwam verleden week op m'n pad en trok me dit album in. Het bevat de nodige gitaaraccoorden die me, in hun zogenaamde tegendraadsheid, juist lekker in het gehoor liggen.

Voor de zang moet ik wel in de stemming zijn. Jess is niet persé verstaanbaar, regelmatig is amper te detecteren dat ze in het Engels zingt. Sowieso doet de toon bij tijd en wijle wat Midden-Oosters aan, of iig niet als een typisch westerse toonsoort. Het scheelt dat ik geen teksten-ontleder ben en vooral op andere aspecten focus, waardoor het moeilijk verstaanbare geen enorme hindernis is.

Uiteindelijk klinkt het als hele behoorlijke muziek, die inderdaad voor lang niet iedereen zal zijn.