Little Feat - Sam's Place (2024)

Interessant. Eén van de laatste van de oude garde Southern Rockbands. Er zijn er niet veel meer. En ook niet veel meer die nog echt kwaliteit brengen. Gaaf dan Bonnie ook mee doet. Veel slidegitaar dus.

Voor de echte feat-fan. 'It has been done many times before", en daardoor slechts een bescheiden aanvulling op het little feat repertoire.
Daarbij vind ik de dixie-land stem van de zanger af en toe gewoon irritant.

Veel beter dan ik aanvankelijk had gedacht.
(Slide)gitaar en piano zijn meer dan prima; De zang is soms iets te krampachtig, maar dat hoort een beetje bij de southern dixiestijl. Buiten dat is Lowell sowieso niet te vervangen. Niet qua timing en niet qua bezieling.

Wat bedoelen jullie met dixieland? Dat is een ouderwetse jazz-stijl.

Dixie zie ik als een sausje van koperwerk (vooral sax en trompet) om de boel een swingend smoelwerk te geven. Natuurlijk is dit ontstaan vanuit de Jazz maar andere stijlen en met name de (southern)blues deden ook een aardig duit in het zakje. Dan heet het dixie, zonder land.
Veel platen en songtitels van de Little Feat zie je het woord dixie in terug dus het komt niet helemaal uit de lucht vallen, zal ik maar zeggen.

Dixie is eigenlijk gewoon een ander woord voor southern. Little Feat is een southern rock band. Dixie gebruikt de band vaak in hun album- en songtitels, dat klopt.

Maar het is verwarrend om southern rock dixieland te noemen, want dixieland verwijst in de muziek naar jazz-soort.

Maar ik snap nu wel wat jullie bedoelen. Het is dus vervelend om te luisteren naar een southern accent in de muziek. Tja, dan is southern rock zeker moeilijk te behappen. Ik zelf heb er nooit een probleem mee gehad. Ik heb de plaat zelf (nog) niet geluisterd, maar ben een groot liefhebber van het oude Little Feat-werk en southern rock in het algemeen. Als ik dan ook zie dat Bonnie Rait mee doet (ik hoop op slidegitaar) lijkt deze plaat me wel wat. Ik heb trouwens nog een hoop in te halen, als ik zie wat ze nog ná 1977/78 hebben uitgebracht.

Ik heb dit album net voor de tweede keer gehoord. Ik hou vooral van de eerste vier albums van Little Feat.
Dit album valt me best mee. Dat accent en timbre van de vocalen heb ik ook verder geen last van.