Bruut! - Machine (2024)

De virtuoze instrumentale formatie BRUUT! was het laatste jaar onderhevig aan verandering. Hier was bassist van het eerste uur Thomas Rolff debet aan. Na veertien jaar was hij toe aan wat anders. Met de nieuwe bassist Sean Fasciani kreeg men een heel nieuw geluid door de nieuwe muzikale invloeden. Ook een belangrijke rol speelde daarbij producer Frans Hagenaars. Met zijn allen waren ze het over eens dat ze niet weer eenzelfde plaat als voorganger Zest wilde maken.

In het verleden haalde men vaak inspiratie uit het werk van anderen, dit keer ging men veel oorspronkelijker te werk, ging men veel meer uit van eigen ideeën. Naast eigen werk besloot men voor het eerst ook een cover op te nemen, Nirvana’s In Bloom. Voor het eerst gebruikte men nu ook een titel die niet uit een woord bestond. Tevens ging men het experiment aan, op twee composities draagt dichter, schrijver en theatermaker Joost Oomen twee van zijn gedichten voor. Het geeft de muziek van BRUUT! een verfrissende, nieuwe dimensie.

BRUUT! is overigens niet de eerste act die iets met de gedichten van Joost doet. Janne Schra zette eerder op haar album In de Regen werk van Oomen op fraaie wijze op muziek. Het album werd het afgelopen najaar in het lege Grand café De Bolder op Vlieland opgenomen. De rust op het verlaten eiland zal de inspiratie ongetwijfeld hebben vergroot. Als dank daarvoor noemde men de afsluiter Vlie. Machine heeft de band duidelijk een nieuw elan gegeven en levert het misschien wel hun mooiste en meest avontuurlijke album uit hun oeuvre op.

BRUUT! live :

04-04 DEVENTER : Burgerweeshuis
06-04 UTRECHT : TivoliVredenburg
07-04 VENLO : Grenswerk
13-04 GRONINGEN : Simplon
20-04 BREDA : MEZZ
25-04 ENSCHEDE : Metropool
02-05 ALKMAAR : Victorie
03-05 ROTTERDAM : LantarenVenster
04-05 AMSTERDAM : Paradiso
15-05 DEN HAAG : Paard

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Ik vind de eerste track echt shit, klinkt heel amateuristisch. Alsof iemand op kinderinstrumenten een liedje inspeelt. In Bloom is echter wel leuk gedaan, ik vind die blazer nog steeds een wat irritante nasale toon hebben maar het geheel is best eens leuk te horen.
Flubby vind ik de bas wel tof, maar eromheen is het wat kaal en het middenstuk/break is niks om over naar huis te schrijven. Niet mijn ding.
Gheute is een stuk beter, ook echt wat meer jazzy. breakbeats zijn tof. Eerste track die ik wel nog eens wil opzetten. Grippage is vooral vergetelijk, die melodie is niks vernieuwends, beetje Chicago gangsta vibes.
Brief is de eerste track met lyrics, ik vind die stem er niet bij passen veel te hoog. Ik begrijp het is een dichter dus we zouden meer op de tekst moeten letten. Die tekst is ook niet mijn ding. Wat ik wel heel mooi vind is de blazer, nu heb ik juist het idee wat zonde dat er een persoon een gedicht vordraagt want instrumentaal is het prettig.
Bnoolata, blazers en bas zijn tof, eigenlijk is die hele track wel tof. Er zit veel wisseling in en verschillende tonen. Best funky ook.
Poly is een mooie warme track, dit dig ik wel. De betere tracks op dit album zitten duidelijk in het midden.
Hive is straight up jazz, nice. Lee is niet echt mijn ding, beetje fusion van electronic en jazz.
Niet iets wat je meerdere keren opzet, maar 1x luisteren wel denkt wat is dit?
Hynder vind ik vooral hinderlijk, luistert helemaal niet lekker weg, gewoon super irritante sound.
Jacken is ietsje beter maar niet iets wat op repeat gaat. De vage sample op de achtergrond is wel leuk gedaan, maar als geheel is het wat te licht/kaal om spannend te blijven.
Vlie mwah.

Voor mij is het veelal de trompet die de boel verneukt, de sound past niet bij de rest.
Het nasale geluid irriteert, soms zijn de andere instrumenten en electronica best vet en heb ik het gevoel dat je veel meer met de track kan maar dan komt die irritante blazer er doorheen en vind ik er geen ruk meer aan.

In het midden zitten wat leuke tracks maar als geheel zal ik dit nooit meerdere keren opzetten.
3*