Night Verses - Every Sound Has a Color in the Valley of Night (2024)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Metal
Label: Equal Vision
-
8 Gates of Pleasure (5:51)
-
Arrival (3:48)
-
Rose Wire (3:33)
-
Karma Wheel (4:50)
-
Love in a Liminal Space (5:06)
-
Bound to You (5:09)
-
Séance (5:14)
-
Plague Dancer (3:33)
-
Åska (2:29)
-
Glitching Prisms (3:30)
met Brandon Boyd
-
Desire to Feel Nothing (5:03)
-
Crystal X (3:45)
-
Slow Dose (4:24)
met Anthony Green
-
Phoenix V Invocation (8:39)
0
geplaatst: 25 juli 2024, 18:32 uur
Waarschijnlijk de allervetste 2024 plaat die ik dit jaar ga horen.
0
geplaatst: 19 augustus 2025, 10:42 uur
Enige tijd geleden op dit bandje gewezen vanwege de samenwerking met zanger van Incubus, Brandon Boyd. Het nummer Glitching Prisms is een fijne oorwurm en klinkt catchy.
Dat geldt een stuk minder voor het overige songmateriaal van Every Sound Has a Color in the Valley of Night, het is strakke instrumentale metal wat de klok slaat. Hier en daar doet het materiaal mij regelmatig denken aan een band als Fear Factory, retestrak met een industrieel sausje.
De heren beheersen hun instrumenten tot in de finesse en dat hoor je aan de plaat af.
Het lukt mij echter niet om de aandacht vast te houden, de songs klinken solide en de techniek van elk bandlid staat buiten kijf, maar er mist emotie.
Het is muziek voor het hoofd maar het gaat aan het hart voorbij. Een zanger(es) had de boel net wat meer kleur en richting gegeven, het blijft nu allemaal knap gedaan maar het mist zijn uitwerking om te beklijven.
Met wat ambientachtige passages probeert men de boel nog wat meer cachet te geven, alleen heeft de band mij halverwege de plaat al verloren.
Slecht is deze plaat allerminst, de aanhouder zal genoeg van zijn gading kunnen vinden op dit schijfje.
Dat geldt een stuk minder voor het overige songmateriaal van Every Sound Has a Color in the Valley of Night, het is strakke instrumentale metal wat de klok slaat. Hier en daar doet het materiaal mij regelmatig denken aan een band als Fear Factory, retestrak met een industrieel sausje.
De heren beheersen hun instrumenten tot in de finesse en dat hoor je aan de plaat af.
Het lukt mij echter niet om de aandacht vast te houden, de songs klinken solide en de techniek van elk bandlid staat buiten kijf, maar er mist emotie.
Het is muziek voor het hoofd maar het gaat aan het hart voorbij. Een zanger(es) had de boel net wat meer kleur en richting gegeven, het blijft nu allemaal knap gedaan maar het mist zijn uitwerking om te beklijven.
Met wat ambientachtige passages probeert men de boel nog wat meer cachet te geven, alleen heeft de band mij halverwege de plaat al verloren.
Slecht is deze plaat allerminst, de aanhouder zal genoeg van zijn gading kunnen vinden op dit schijfje.
* denotes required fields.
* denotes required fields.