0
geplaatst: 30 juli 2024, 20:55 uur
Het album "Animal Mentality" van de Griekse darkwave artiest Selofan, dat net is verschenen, vormt een fijne toevoeging aan de muziekwereld. Dit werk duikt in de schaduwrijke wateren van darkwave, met een spectrum aan klanken die de luisteraar meenemen op een reis door emotie en ritme.
"Sticky Fingers", het openingsnummer, zet meteen een krachtige toon. De track combineert een aanstekelijke melodie met een dansbare beat die direct je aandacht grijpt. Het is een sterke start die belooft dat wat volgt, zowel intrigerend als vermakelijk is.
Vervolgens brengt "Love's Secret Game" een sprankje vrolijkheid in het album. Dit nummer is aanstekelijk en speels, waardoor het moeilijk is om niet mee te deinen op het ritme. Het straalt een soort jeugdige onbevangenheid uit, waardoor het een memorabel moment op het album is.
De derde track, "Lucille", is strak en goed geconstrueerd, met een heldere focus die door de luisteraar gewaardeerd zal worden. Het nummer heeft een pakkende structuur die de luisteraar vasthoudt en niet meer loslaat.
"Sacrifice" daarentegen, is wellicht het minst overtuigende nummer van de collectie. Het komt wat flauw en ongeïnspireerd over, alsof het meer potentieel had kunnen hebben, maar dit niet volledig bereikt.
"Bluebirds" brengt daarna een mooie melodie naar voren, maar voelt een beetje vlak. Hoewel het nummer zeker zijn momenten heeft, blijft het gevoel hangen dat er meer uitgehaald had kunnen worden.
"Glassplitter" valt op, vooral door het refrein dat een blijvende indruk achterlaat. Het nummer weet een balans te vinden tussen melodie en impact, waardoor het een van de meer opvallende tracks op het album is.
"Ignoranz" is een nummer met een prachtige melodie die de luisteraar uitnodigt voor een diepere introspectie. Het heeft een bepaalde finesse en diepte.
"Behind My Eyelids" begint dreigend, maar neemt een wending naar een te poppy geluid, waardoor het de donkere, rauwe energie die het beloofde te leveren, mist. Het nummer eindigt daardoor ietwat teleurstellend.
Concluderend is de eerste helft van het album duidelijk sterker dan de tweede. De initiële tracks zetten een hoge standaard die de latere nummers moeilijk kunnen evenaren. "Animal Mentality" biedt echter genoeg kwaliteit en interessante momenten om het aan te bevelen aan liefhebbers van het genre. Selofan heeft met dit album een intrigerende mix van licht en donker gecreëerd die zowel uitnodigt tot dansen als tot reflectie.
Eerder verschenen op www-jorros-muziekkeuze.nl
"Sticky Fingers", het openingsnummer, zet meteen een krachtige toon. De track combineert een aanstekelijke melodie met een dansbare beat die direct je aandacht grijpt. Het is een sterke start die belooft dat wat volgt, zowel intrigerend als vermakelijk is.
Vervolgens brengt "Love's Secret Game" een sprankje vrolijkheid in het album. Dit nummer is aanstekelijk en speels, waardoor het moeilijk is om niet mee te deinen op het ritme. Het straalt een soort jeugdige onbevangenheid uit, waardoor het een memorabel moment op het album is.
De derde track, "Lucille", is strak en goed geconstrueerd, met een heldere focus die door de luisteraar gewaardeerd zal worden. Het nummer heeft een pakkende structuur die de luisteraar vasthoudt en niet meer loslaat.
"Sacrifice" daarentegen, is wellicht het minst overtuigende nummer van de collectie. Het komt wat flauw en ongeïnspireerd over, alsof het meer potentieel had kunnen hebben, maar dit niet volledig bereikt.
"Bluebirds" brengt daarna een mooie melodie naar voren, maar voelt een beetje vlak. Hoewel het nummer zeker zijn momenten heeft, blijft het gevoel hangen dat er meer uitgehaald had kunnen worden.
"Glassplitter" valt op, vooral door het refrein dat een blijvende indruk achterlaat. Het nummer weet een balans te vinden tussen melodie en impact, waardoor het een van de meer opvallende tracks op het album is.
"Ignoranz" is een nummer met een prachtige melodie die de luisteraar uitnodigt voor een diepere introspectie. Het heeft een bepaalde finesse en diepte.
"Behind My Eyelids" begint dreigend, maar neemt een wending naar een te poppy geluid, waardoor het de donkere, rauwe energie die het beloofde te leveren, mist. Het nummer eindigt daardoor ietwat teleurstellend.
Concluderend is de eerste helft van het album duidelijk sterker dan de tweede. De initiële tracks zetten een hoge standaard die de latere nummers moeilijk kunnen evenaren. "Animal Mentality" biedt echter genoeg kwaliteit en interessante momenten om het aan te bevelen aan liefhebbers van het genre. Selofan heeft met dit album een intrigerende mix van licht en donker gecreëerd die zowel uitnodigt tot dansen als tot reflectie.
Eerder verschenen op www-jorros-muziekkeuze.nl
* denotes required fields.
* denotes required fields.