Tyla - Tyla (2024)

Met Zuid-Afrikaanse amapiano invloeden. Ik vond "Water" de leukste pop hit van vorig jaar.

Een licht zomers pop album dat lekker makkelijk wegluistert. Tyla heeft redelijk een "eigen sound" dat ze over het album overtuigend weet uit te voeren. Helaas is die stijl voor mij niet interessant of spannend genoeg dat ik er echt flink onder de indruk van ben. Desalniettemin is het wel een aardig "vibeje". Ik merk wel dat je dit moet luisteren met veel lage tonen; dan hoor je tenminste nog iets van diepte in de muziek.

Toevallig kwam ik ook een aantal interviews met haar tegen online; en ze heeft wel een fijne persoonlijkheid waarmee ik wel denk dat ze ver kan komen. Redelijk vergelijkbaar met PinkPantheress eigenlijk.

Minder erg dan de meeste mainstream r&b/pop, maar damn wat zijn de geprogrammeerde ritmes en bassen (meer laag, minder melodie) van al die acts repetitief en oer en oer saai. Als de zang dan ook weinig onderscheidend is met veel effect, en van inhoud ook al weinig sprake is blijft er weinig over dan modieus behang. Ik kan dit bij diverse hedendaagste R&B artiesten schrijven: niet perse irritant maar wel vervelend.