Coals - Sanatorium (2024)

Aanschouw in dit essay de onthulling van mijn persoonlijke ervaring met het album 'Sanatorium' van de uit Polen stammende formatie Coals, vorige week uitgekomen. De introductie tot deze band markeert voor mij een novum de twee voorgaande albums ken ik dus niet; hun muzikale compendium manifesteert zich in de vorm van hemels ontspannende dreampop/indiepop, geworteld in een fundament van uitgebreide electronica. Sedert hun oprichting in het jaar 2014, markeert dit dus hun derde album.

Het eerste klankstuk, 'Nowy Swiat', serveert als een melodieus mengsel binnen het indiepop genre, waarbij het lied zich ontplooit als een serene dageraad. 'Duuuch' volgt daarna; een compositie meer doordrenkt in nevelige mijmeringen, verrijkt met een cadans en esoterische tonen die de ziel beroeren. Als derde in de rij presenteert 'Plaza' zich, een nummer gekenmerkt door een weelderige melodie die hulde brengt aan de inbreng van de producer.

Een sprankje lichtheid wordt geïntroduceerd met 'Primabalerina', een naam die dans en muziek samenvoegt, waardoor een beeld ontstaat van een zwevende prima ballerina. Daarentegen keert 'Reflektory' terug naar de onvervalste indiepop, waarbij de mystieke sluier enigszins wordt gelicht.

De compositie 'W Poludnie' raakt een andere snaar, welke persoonlijk iets minder resoneert met mij. Desalniettemin, het daaropvolgende 'Ferie x Lat Temu', een titel evenzo intrigerend als zijn muzikale inhoud, herstelt de dromerige harmonie met zijn lyrische fluïditeit.

'Veronica 2' dient als een korte muzikale adempauze, een intermezzo dat de luisteraar ruimte geeft voor reflectie, gevolgd door 'Kurort', een nummer dat mij persoonlijk minder aanspreekt. 'Wuj' daarentegen, fluctueert tussen het aardse en het etherische, wat zorgt voor een zwevende luisterervaring.

De melodie van 'Czar', hoewel aangenaam, steekt niet met kop en schouders boven de rest uit; het mist de magische vonk om een trofee binnen te slepen. Het kortstondige 'Batalija' wijkt af van de droomachtige aura, terwijl '^.^Bryza' terugkeert naar de meer boeiende, betoverende tonen die eerder in het album te horen waren.

Concluderend, 'Dzwony' biedt een waardige afsluiting van het album, waarvan met name de eerste helft een diepere indruk bij mij achterlaat, terwijl de tweede helft de betovering enigszins loslaat. Desalniettemin, 'Sanatorium' van Coals is een muzikale reis waardig om ondernomen te worden, vooral voor diegenen die verdieping zoeken in de kalme doch complexe tonen van dreampop en indiepop.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl