Katamari Wa Damashii (2005)

Fantastisch geweldig fascinerend, maar uiteraard ben ik bevooroordeeld; immers, met het spelen van We Love Katamari, de game, heb ik al meerdere controllers versleten, en onderwijl word je uiteraard doodgegooid met de muziek waarvan het meeste uiteindelijk hier is verzameld. Voor degenen die Katamari Damashii en zijn al even gestoorde voorgenoemde opvolger niet kennen, het betreft hier een typisch Japans en compleet gestoorde game waarbij je als Prince of een ander cosmisch creatuurtje met een balletje (juist, een katamari) van alles bij elkaar moet rollen teneinde sterren, satelieten en zo meer te creëren. in beginsel is dit concept natuurlijk al briljant, maar de uitwerking doet hier nog een aantal schepjes bovenop, van begin tot eind doorspekt met geniale humor, geweldig design en meer briljante vondsten.

In deel 1 verwoestte de King of All Cosmos in een dronken bui sterren en planeten, het plot waarop de game eigenlijk dreef; dezelfde King of All Cosmos, zie hier overigens zijn Wiki pagina voor meer geweldig materiaal, onderbreekt je regelmatig tijdens het spel om bijvoorbeeld zijn laatste identiteitscrisis met je door te spreken (Perhaps we should become a panda. People would say: "Oh look, it's so cute!" etc.); en feitelijk is het vanaf het intro filmpje natuurlijk al raak, waarin op de tonen van een aanstekelijk big band muziekje rode panda's de cha-cha-cha doen en wat nog meer. Zie hier een minieme greep uit de complete gestoordheid die het spel te bieden heeft, en uiteraard draagt de soundtrack hier nog volledig aan bij.

Onder de muziek alhier vinden we ondermeer Dokaka, een Japanse beatboxer die met behulp van multitracking een geniaal komische track in elkaar wist te zetten; big band van Shigeru Matsuzaki, incluis na-na-na'ende achtergrondkoortjes (de standaardmuziek van het laatste level overigens; het nummer van 4 minuut 40 komt in dat level van 17 minuten dus al een keer of vier voorbij elke keer, fantastisch, ieder keer weer, Come on everybody!); typische heerlijke J-pop en J-rock van bijvoorbeeld Arisa; zwaar aangezette orkestrale tracks als bijvoorbeeld The Royal Academy of Katamari, etcetera etcetera. De pure lol en onbezonnenheid die de games ook bevatent doorklinken 1-op-1 in de muziek en het draaien van deze soundtrack brengt me dan ook onmiddelijk in dezelfde euforische sferen als waarin ik mij tijdens het spelen van de games bevind. Geniaal dus! 4,5*