Buffalo Tom - Jump Rope (2024)

Old school Buffalo Tom vibes krijg ik van New Girl Singing. Alsof ik met een been in de jaren 90 ben beland.

Buffalo Tom, oude vriend ❤️

New Girl Singing begint mij al vrij snel te irriteren, zeker het refrein dat tot in den treure wordt herhaald. Het wat jolige en jeugdige imago van de song trek ik slecht.
Voorganger Quiet and Peace was sterk, ik ben benieuwd of de heren dat niveau nog kunnen aantikken.

ik word van Helmet en vooral New Girl Singing heel erg blij. Juist het jeugdige dat er in doorklinkt maakt het zo lekker opzwepend en smeekt om het voorjaar. Voor het eerst sinds Sleepy Eyed loop ik weer warm voor een nieuwe BT!

Ik word altijd blij van Buffalo Tom. De eerste twee liedjes zijn ok. Enne, wat veel leuker is: dit najaar komen de heren naar Nederland. Ik ga ze zien in Bolwerk, Sneek. Dat is dubbel leuk, want dat zaaltje had ik nog nooit bezocht. Een tweedaags uitje in Sneek is daarbij altijd goed.

Sneek: Here we Come

Fijne plaat hoor! Het geeft nagenoeg geen nieuwe inzichten, maar blijft wel heerlijk smaken.
Denk bijvoorbeeld aan een kerststol met amandelspijs, aan bockbier of aan Hollandse Nieuwe: thuiskomen vanaf de eerste hap

Voorganger Quiet and Peace vond ik een heel behoorlijke plaat van de heren. Het was niks nieuws onder de zon wat de heren ons voorschotelden. Desalniettemin maakt de muziek altijd een sympathieke indruk op mij, noem het authentiek zonder echt origineel te zijn.
Jump Rope is een vrij rustig album, niet dat de heren voorheen erg onstuimig voor de dag kwamen maar met de jaren komt er ook meer ruimte voor introspectie en bezinning.
Buffalo Tom moest het toch al nooit hebben van ongeremd beuken, nee het was altijd een melodieuze invalshoek, een licht melancholische ondertoon die de muziek van een extra laag voorzag.
De plaat ligt in het verlengde van zijn voorganger en dat is tevens een aanbeveling.
Janovitz is geen wereldzanger maar zijn stem past als een warme winterjas op een koude dag. Nuchter, bescheiden en de beste man weet altijd goed te doseren.
Hier en daar ligt er soms wat eenvormigheid op de loer, een aantal songs ontberen soms simpelweg een spannende transitie of verrassende wending.
Dat neemt niet weg dat Buffalo Tom zijn sterkste plaat heeft gemaakt sinds Let Me Come Over uit 1992, zowaar een puike prestatie.