Joe South - A Look Inside (1972)

Eind jaren '70, toen ik mijn platencollectie serieus begon op te bouwen, werd ik van verschillende kanten gewezen op Joe South. Kocht ik een lp van Tony Joe White, vroeg de verkoper "Ken je Joe South ook?" Nee, die kende ik toen nog niet want zijn platen werden niet op Hilversum 3 gedraaid - ja, misschien 's avonds bij Amigos de Musica, maar dat programma sloeg ik wel eens over - en de lokale platenzaken hadden ze niet. Wel stond hij in de muziekencyclopedieën van Oor en NME die in die tijd uitkwamen zodat ik wist dat er ooit minstens 5 reguliere lp's van hem waren uitgebracht. En dat hij I Never Promised You A Rose Garden en Down In The Boondocks had geschreven. Die liedjes kende ik natuurlijk dan weer wel.
Dank zij de dienstplicht (80-2) belandde ik in Utrecht. Daar waren toen voor mij een aantal interessante winkels waar ik veel lp's kon scoren die ik in Leeuwarden nooit tegenkwam, waaronder een aantal van Joe South, die onderhand een voor mij onbekende held was geworden wiens reputatie inmiddels mythische vormen begon aan te nemen. Want ja, ik las de verhalen over Blonde On Blonde, Sounds Of Silence, hoe aangeslagen hij was door de zelfmoord van zijn broer, dat hij zich terugtrok op Hawaii, zwaar aan de drugs raakte en na een paar jaar toch nog terugkwam met Midnight Rainbows. Daarnaast was in Oor's verkiezing van de topalbums van de jaren '70 A Look Inside door Martijn Stoffer in zijn top 10 gezet.
De lp's die ik in Utrecht vond bevielen me in elk geval heel goed. Muziek die zich bevindt op de driesprong van soul, country en blues. Wat we tegenwoordig dus americana noemen. En dat ligt helemaal in mijn straatje.
In de jaren die volgden liep ik sporadisch tegen een volgend ontbrekend album aan (Introspect werd bijvoorbeeld in 1986 opnieuw uitgebracht) tot A Look Inside als laatste "missing link" overbleef. Ondanks tientallen bezoeken aan platenbeurzen en tweedehandsplatenwinkels in den lande bleef A Look Inside onbereikbaar voor mij. Het album werd zo langzamerhand mijn persoonlijke Heilige Graal.
Totdat ergens rond 2000 op een beurs in de RAI Jan van Dorsten, van Record Palace, mij vertelde dat hij hem in zijn winkel had staan! Even een belletje naar de winkel om de plaat voor mij achteruit te zetten en ik kon naar de Weteringschans om hem op te halen. Nou, dat werd een triomftocht door Amsterdam! En later in de trein langdurig de hoes voor en achter bekijken. Yes! Ik had hem eindelijk! Na 20 jaar wachten!
Maar als je er zolang naar hebt uitgekeken kan het eigenlijk alleen maar tegenvallen, toch? Tenminste, dat is doorgaans de ervaring. Maar de kwaliteit is toch weer onmiskenbaar. Ik heb weinig aan te merken op de liedjes, de uitvoering en zijn zang.
En zijn ten slotte A Look Inside en Midnight Rainbows nu echt 5 sterren waard? Om heel eerlijk te zijn is dat puur wat de muziek betreft wel erg hoog gewaardeerd. Objectief gezien zouden 4 sterren voldoende moeten zijn. Het punt is echter dat muziekbeleving verre van objectief is en daarom, gelet op de voorgeschiedenis en mijn sympathie voor de muziek van Joe South, krijgen zijn voorlaatste en laatste lp allebei van mij de volle mep.
Midnight Rainbows, ook weer zoiets. Stond voor 7 of 8 gulden in een advertentie van Boudisque in Oor, ik de eerstvolgende zaterdag naar Amsterdam...

Joe South heeft in 1968 een hit gehad met Games People Play. Dat kwam toen op de radio vaak genoeg langs om zich te nestelen in mijn geheugen. Ik was toen vier jaar oud. Het zal ongetwijfeld gekomen zijn van de na na na koortjes. Ik heb er fijne herinneringen aan. Pas veel later vernam ik dat het afkomstig was van Joe South. Een zwart/wit videoclipje op een Duitse televisiezender. Een getalenteerde zanger en begenadigd liedjesschrijver die zoals ik het heb begrepen nooit helemaal is hersteld van de klap veroorzaakt door het overlijden van zijn broer. Hij was ook verantwoordelijk voor Hush dat velen kennen van Billy Joe Royal, Deep Purple of recenter, Kula Shaker. Een favoriet van mij is Don't It Wanna Make You Go Home waar Gene Clark een mooie versie van heeft opgenomen. Had zo van hem kunnen zijn.
Eigenlijk zou het werk van zo iemand in de vorm van een mooie box set beschikbaar moeten zijn.