Paul Winter / Winter Consort - Icarus (1972)

Als er muziek in een fictieve hemel gespeeld zou worden, dan zou dat wellicht deze muziek kunnen zijn. Onder leiding van saxofonist/bandleider Paul Winter, speelt de band hier een amalgaam van progressieve rock, chamberjazz, pastorale jazz, worldmusic en folkmusic. Nog sterk door de hippie-beweging beïnvloed, is deze door George Martin (van The Beatles) geproduceerde plaat, wel de bekendste en meest geslaagde plaat van het ensemble. George Martin zelf vindt het ook één van zijn best geproduceerde platen.

Het ensemble, dat later zonder Paul WInter verder zal gaan onder de naam Oregon, bestaat onder meer uit gitarist Ralph Towner, percussionist Collin Walcott en blazer Paul McCandless. Als ik het goed heb begrepen is het nummer 'The Silence of A Candle' een wereldberoemde song, maar ik weet dat soort dingen nooit zo goed.

Er zijn echt veel momenten op deze plaat dat ik echt wordt meegenomen op dromerige avonturen en de muziek ontroert mij echt. Op de binnenkant van de gatefold is een foto van alle instrumenten die zijn bespeeld op dit album, en een inlay van de hoes beschrijft al deze instrumenten (het zijn er 40!!). Daarnaast zijn er wat gastbijdragen, zoals die van Billy Cobham op drums (op twee songs).

Oregon wordt op deze site niet zo gewaardeerd als dat ik had gehoopt. Ik denk simpelweg dat niet iedereen houdt van de combinatie van "World Music" en improvisatie. En dat is allemaal prima, maar dan zal deze plaat ook vast niet iedereen liggen. Voor mensen die Oregon wel heel gaaf vinden (maar ook bijvoorbeeld de band Jade Warrior), kan ik deze plaat echt aanraden.