Boy in Static - Violet (2007)

Wat een verschrikkelijk saaie brok muziek is dit zeg? Bovendien klinkt het mij allemaal zo vreselijk... arrogant in de oren. Alsof de groepsleden zelf vinden dat ze met iets werkelijks geniaals bezig zijn. Er springt zo'n zeker puberaal zelfingenomen gevoel van af, als soi-disant depressieve tieners die zichzelf stiekem geweldig stoer vinden omdat ze alternatief en onbegrepen zijn wegens eminent lid van "subcultuur" zus of zo. En mensen lief, wat kan die zanger zágen. Moest hij dan nog eens iets interessants te vertellen hebben, maar nee, alleen maar mekkeren en blijten, zowel tekstueel als vocaal.

Op de achterkant van de CD staat "Love made Loveless," wat al meteen het één en 't ander prijsgeeft over hun inspiratiebronnen. Maar daar zit 'em dus net één van de grootste problemen. Daar waar liefde inderdaad het meesterwerk Loveless heeft geschapen, klinkt het hier alsof er halsstarrig wordt getracht om iets gelijkaardigs te creëren, met als gevolg dat het spontaneïteits gehalte in de vrieskelder verdwijnt. Het werk klinkt dan ook enigzins, naar mijn oren, als een zwakke, platte, mislukte kopie, eerder dan een liefdevol en origineel werk.

Gelukkig heeft het mij niet veel centjes gekost!