Orange Goblin - Science, Not Fiction (2024)

Is het alweer 6 jaar geleden dat de laatste plast uitkwam? Dit is een band die ik toch altijd trouw volgde. Van hun transformatie van stonerrock naar stonermetal naar Mötorheadachtige rock'n'metal.

Ben oprecht benieuwd waar ze nu mee komen. De hoes is weer wat meer spacier, dus wie weet.

Orange Goblin is terug, en hoe! Een fijne en veelzijdige mix van heavy metal, stonerrock, punk/hardcore en spacerock. Ben Ward brult zich als een bezetene door de songs heen en zorgt hier en daar voor een dikke laag kippenvel. De band is melodieuzer dan op de voorgaande platen waar de band steeds meer leek op te schuiven richting de Motorhead-sound. Op deze plaat wat meer aandacht voor elementen uit de Doom Metal (ala Black Sabbath), Heavy Metal (ala Iron Maiden) en zelfs progressive rock.

De hoogtepunten zijn de progressieve rocker 'False Hope Diet ' over nep nieuws en de gevaren van sociale media en het ronduit keihard beukende bijna Thrashy 'Cemetary Rats', waar ik echt wel even kippenvel van kreeg, Wat een ontzettend heftige zangstem van Ben, die dwars door je heen gaat. Bijna op het grunten af.

Deze nieuwe plaat van Orang Goblin steekt die nieuwe plaat van High on Fire naar de kroon. Maar beide platen laten wel zien dat er nog genoeg metal is om van te genieten. Een beetje oudewets misschien en wellicht niet helemaal meer waar de metal community op zit te wachten, maar ik word er wel blij van. Nu nog hopen op een comeback-plaat van Spiritual Beggars, en ik ben weer helemaal in mijn sas.

Heel vet.

Het laatste album is met The Big Black, hun slechtste album.