Ben Platt - Honeymind (2024)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Interscope
-
Right Kind of Reckless (3:29)
-
All American Queen (3:40)
-
Andrew (4:00)
-
Before I Knew You (4:11)
-
Cherry on Top (4:14)
-
Treehouse
met Brandy Clark
-
Fear of Missing Out (3:55)
-
Shoe to Drop (3:12)
-
Honeymind (3:20)
-
Home of the Terrified (3:23)
-
Need You Like This (4:25)
-
Boy Who Hung the Moon (3:22)
-
Monsters (4:01)
1
geplaatst: 30 mei 2024, 21:34 uur
Honeymind is Platt's derde album en de hoes zegt al genoeg: Platt is gelukkig met zijn toekomstige man Noah Galvin. 'He's out and proud' en dat is wel duidelijk op dit album.
Het is niet alleen zijn huidige relatie die hij bezingt: ook voormalige relaties komen aan bod, dus het is niet alleen maar de vrolijke kant van het leven die bezongen wordt.
Maar dat mensen die onderdeel vormen van de steeds verder uitdijende letterbak zich er wellicht beter in kunnen herkennen is wel duidelijk.
Wat mij vooral opvalt is dat hij op dit album volwassener overkomt als in liedjes die wat meer ademen en een wellicht nog betere productie. Ondanks het feit dat ik zijn debuut enorm in mijn hart gesloten heb (mede vanwege persoonlijke ervaringen) voelt dit wel als zijn meest solide van de drie.
Platt heeft inmiddels natuurlijk ook wel een bak ervaring als zanger.
Op Honeymind komt Ben Platt zelfverzekerd over en hij zit goed in zijn vel. Dat levert niet altijd de beste albums van een artiest op, maar hier zou dit juist wel een uitzondering op de regel kunnen zijn.
Dromerig, volwassen, meer akoestisch en vooral een zeer fijn popalbum. En ja, het is queer, wat ongetwijfeld een hoop popliefhebbers niet echt al aantrekken.
Ik zou zeggen kijk daar eens aan voorbij, queers hebben het ook lang moeten doen met de andere variant en doen dat nog steeds
Het is niet alleen zijn huidige relatie die hij bezingt: ook voormalige relaties komen aan bod, dus het is niet alleen maar de vrolijke kant van het leven die bezongen wordt.
Maar dat mensen die onderdeel vormen van de steeds verder uitdijende letterbak zich er wellicht beter in kunnen herkennen is wel duidelijk.
Wat mij vooral opvalt is dat hij op dit album volwassener overkomt als in liedjes die wat meer ademen en een wellicht nog betere productie. Ondanks het feit dat ik zijn debuut enorm in mijn hart gesloten heb (mede vanwege persoonlijke ervaringen) voelt dit wel als zijn meest solide van de drie.
Platt heeft inmiddels natuurlijk ook wel een bak ervaring als zanger.
Op Honeymind komt Ben Platt zelfverzekerd over en hij zit goed in zijn vel. Dat levert niet altijd de beste albums van een artiest op, maar hier zou dit juist wel een uitzondering op de regel kunnen zijn.
Dromerig, volwassen, meer akoestisch en vooral een zeer fijn popalbum. En ja, het is queer, wat ongetwijfeld een hoop popliefhebbers niet echt al aantrekken.
Ik zou zeggen kijk daar eens aan voorbij, queers hebben het ook lang moeten doen met de andere variant en doen dat nog steeds
* denotes required fields.
* denotes required fields.