Josine van Dalsum - Ik Ben Er Zomaar (1975)

Een paar maanden geleden vond ik dit album in een kringloopwinkel. Ik had ooit in de verte wel gehoord dat Josine van Dalsum ooit een LP had gemaakt en nu ik hem opeens in handen had besloot ik hem dan ook maar mee te nemen. Curiosa. Maar vanavond heb ik toch eens in alle rust de plaat op mijn draaitafel gelegd..... en wat een bijzondere plaat is dit! Josine heeft een heel aparte zangstem: zuiver, vol drama (maar goed, ze was ook een prima actrice!) en soms schreeuwt ze haar verdriet via de speakers de wereld in. Maar in andere nummers klinkt ze dan weer heel verdroomd, soms bijna kinderlijk. De orkestbegeleiding is prachtig en gevarieerd, soms heel klein, soms uitbundig. En dat maakt deze plaat tot iets bijzonders. Blij dat ik hem niet in de bak heb laten staan!

Jij bofferd! Is het in de categorie 'luisterliedjes', zoals ik me die uit diezelfde jaren van Loeki Knol herinner, eveneens actrice?

Hoe dan ook, een fraai voorbeeld van waarom toevallige vondsten in bijvoorbeeld een kringloop LEUK kunnen zijn!

Als ik het vergelijk met albums van bijvoorbeeld Loeki Knol, Barbara Nielsen, of Conny Vandenbos, dan zijn dat meer zoetgevooisde platen. De plaat van Josine is wat meer theatraal.