Bonny Light Horseman - Keep Me on Your Mind/See You Free (2024)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Bonny Light Horseman - Keep Me On Your Mind/See You Free - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Bonny Light Horseman - Keep Me On Your Mind/See You Free
Bonny Light Horseman pakt flink uit met ruim een uur muziek en ook op Keep Me On Your Mind/See You Free laten Anaïs Mitchell, Eric D. Johnson en Josh Kaufman weer horen hoe getalenteerd ze zijn

Projecten waarin gerenommeerde muzikanten de krachten bundelen vallen vaak tegen en gaan meestal niet heel lang mee, maar Anaïs Mitchell, Eric D. Johnson en Josh Kaufman leveren deze week alweer het derde album van hun band Bonny Light Horseman af. Het is een album dat nog net wat beter is dan zijn twee voorgangers en de luisteraar ruim een uur lang trakteert op in kwalitatief opzicht hoogstaande muziek, een serie uitstekende songs en ook nog eens op de prachtige stemmen van Anaïs Mitchell en Eric D. Johnson. Keep Me On Your Mind/See You Free is een album zonder poespas en laat muzikanten horen die met veel plezier en precisie muziek maken. Ook de derde van Bonny Light Horseman is daarom zeer de moeite waard.

Bonny Light Horseman dook helemaal aan het begin van 2020 op met haar titelloze debuutalbum. Het leek op dat moment nog een tijdelijk uitstapje van drie gelouterde muzikanten, maar inmiddels weten we beter. Anaïs Mitchell, Eric D. Johnson en Josh Kaufman leverden in de herfst van 2022 immers een tweede album van Bonny Light Horseman af en deze week is het derde album verschenen van het drietal dat al lang geen gelegenheidsband meer mag worden genoemd.

De leden van de band zijn alle drie gezegend met het nodige talent. Eric D. Johnson timmert al flink wat jaren aan de weg met zijn band Fruit Bats, Josh Kaufman is een veelgevraagd sessiemuzikant en producer, onder andere voor The Hold Steady, This Is The Kit en CMAT, en dan is er ook nog Anaïs Mitchell, die de afgelopen 20 jaar een aantal zeer fraaie soloalbums heeft afgeleverd.

Bonny Light Horseman koos op haar debuutalbum voor het uitvoeren van een aantal traditionals en klonk wat moderner op Rolling Golden Holy waarop het eigen songs vertolkte. Met Keep Me On Your Mind/See You Free hebben Anaïs Mitchell, Eric D. Johnson en Josh Kaufman een zeer ambitieus album afgeleverd, want het derde album van Bonny Light Horseman bevat maar liefst twintig tracks en ruim een uur muziek. De songs op het album werden voor een belangrijk deel opgenomen in Levis Corner House, een pub in de kleine Ierse kustplaats Ballydehob in Cork, waarna het album in de vertrouwde studio in upstate New York, waar ook de eerste twee albums werden opgenomen, werd afgemaakt.

Bij het opnemen van een album in een pub denk ik aan uitbundige klanken, maar Keep Me On Your Mind/See You Free opent behoorlijk sober met prachtig snarenwerk en de uit duizenden herkenbare en prachtig doorleefd klinkende stem van Anaïs Mitchell, die af en toe gezelschap krijgt van de al even karakteristieke stem van Eric D. Johnson. Keep Me On Your Mind/See You Free bevat meer dan dit soort ingetogen songs, die verder zijn ingekleurd met stemmige pianoklanken, hier en daar fraaie blazers en al even mooie koortjes.

Keep Me On Your Mind/See You Free ligt in het verlengde van voorganger Rolling Golden Holy, waarop het drietal ook al liet horen dat het garant staat voor geweldige songs. De songs op het nieuwe album vind ik nog wat beter en ook het geluid op het derde album van Bonny Light Horseman bevalt me uitstekend. Producer Josh Kaufman heeft het derde album van de band voorzien van een warm en zeer smaakvol geluid, dat onmiddellijk zorgt voor een fijn gevoel.

Het is een geluid dat het grootste deel van het album in dienst staat van de stemmen van Anaïs Mitchell en Eric D. Johnson, die al net zo aangenaam klinken als de muziek op Keep Me On Your Mind/See You Free. Dat de drie muzikanten ook dit keer tekenen voor een serie uitstekende songs zal niemand verbazen. Het zijn stuk voor stuk tijdloos klinkende songs met vooral invloeden uit de folk en de country en hier en daar een vleugje jazz of soul.

Twintig tracks leek me op voorhand echt te veel van het goede, maar van de achttien echte songs op het album kan ik er ook na meerdere keren horen nog niet makkelijk een aantal wegstrepen, waardoor het album een uur lang boeit. Het leek begin 2020 nog een aardig tussendoortje, maar Bonny Light Horseman wordt alleen maar beter. Erwin Zijleman

Een heerlijke plaat dit. Folk met country-invloeden soms een heel klein crazy horse gitaartje en een gospel koortje. Het is een dubbel album geworden vol met aanstekelijke nummers. Samenzang is vaak mooi, ik ben sowieso gek op Anais Mitchell haar stem. Is echt over de hele linie sterk. Opgenomen in een Ierse pub ergens in Cork in twee weken en her en der voel je ook wel die vibe.

Ik denk tot dusver hun beste album, en er is lekker veel om van te genieten, dus hier kan ik even mee voor uit.

Favorieten : I know you Know , Old Dutch , Over The Pass, Waiting and Waiting , Hare and Hound ( beetje bluegrass feel). Maar de rest doet er weinig voor onder !

Met voorzichtig gematigd enthousiasme pak ik de eerste gelijknamige Bonny Light Horseman plaat op. Door het gemis aan gedurfdheid stel ik mij niet geheel voor de verstillende liedjes open, dat kan ik vooral mijzelf verwijten; achteraf gezien is het zonde dat mijn verwachtingen bij het drietal anders zijn dan de opzet van het Bonny Light Horseman supertrio. Het Bonny Light Horseman project is niet vergelijkbaar met de Fruit Bats of The Shins platen van Eric D. Johnson. Samen met muzikale duizendpoot Josh Kaufman begeleidt hij de folkzangeres Anaïs Mitchell, die op de derde Keep Me on Your Mind/See You Free studioplaat overduidelijk de rol van frontvrouw opeist en waar Eric D. Johnson zijn tikkeltje overdreven op Bob Dylan lijkende stemgeluid bewust aan de toonhoogtes van Anaïs Mitchell aanpast.

De groei is al op het tweede druilerige Rolling Golden Holy album hoorbaar. Daar verschuift de folk al meer naar een country sound, en komt de veelzijdigheid van het trio nog meer tot zijn recht. Om het traditionele oergevoel te versterken vertrekt het drietal naar Ierland. Een nieuwe plaat verwoordt dus schijnbaar een andere ontginbare fase. De anonimiteit in het meest Zuidelijke puntje van Ierland werkt zeker in het voordeel. Nu zijn ze slechts bezoekers die zich met het traditionele verleden voeden, en muzikaal in plaatselijke cafés de aansluiting opzoeken. Hier heerst het amicale bijna familiare gevoel van gelijkwaardigheid, waar iedereen aansluit en op muzikaal vlak een bijdrage levert.

In de verstillende Keep Me on Your Mind heimwee openingstrack plaatst de zangeres zich sterk op de voorgrond en komen de zinnen over een waardig tijdelijk afscheid hard confronterend binnen. Heftig, omdat het hier schijnbaar een bewuste keuze is om een vriendschap tijdelijk onderkoeld in de ijskast te zetten, al blijft de achterdeur altijd geopend. Bij Lover Take It Easy speelt dan wantrouwen tevens een grote rol, maak geen verkeerde keuzes en blijf trouw aan die innerlijke intensiteit. Ook I Know You Know en het ontrouwe vrijheid genietende Hare and Hound getokkel versterken dat beangstigende onderbuikgevoel. Het mag duidelijk zijn dat Anaïs Mitchell hier het begeleidingstweetal overstijgt en vooral haar eigen verhaal vertelt. Misschien is dat zelfs wel de hele opzet van dit proces. Toch loopt het zeker niet parallel en vanzelf, in de Waiting and Waiting country overheerst de druk om te presteren.

Al snel voelt de oude doorleefde pub in Ballydehob als een tweede thuis aan. Vanaf I Know You Know plaatsen ze de herinneringen uit het verleden in een breder observerend context en maken ze het zichzelf stukken gemakkelijker. De gemeende Old Dutch gospel handelt over het loskoppelen van dat schuldgevoel, elkaar iets gunnen, hoe moeilijk dat ook is. Anaïs Mitchell is een volwassen vrouw die in When I Was Younger haar moederschap gebruikt om op haar leven terug te blikken. Een waardig gerespecteerd excuus om die pijn enigszins te verlichten. De kroegpiano sluit zich als partner bij het gezelschap aan en ook drummer JT Bates, bassist Cameron Ralston en geluidstechnicus Bella Blasko laten meer van zich horen. Ze geven samen met het scheurende gitaargesoleer van Josh Kaufman, de noodkreet van Anaïs Mitchell een jazzy triphop twist aan het geheel, een meerwaarde die hier erg fraai uitvalt.

In het gedeeltelijk van Nina Simone geleende Rock The Cradle neemt haar maatje Eric D. Johnson die rol als ouder van Anaïs Mitchell over, de basis blijft exact hetzelfde. Singing to the Mandolin houdt het familiegevoel in ere, mooi hoe al snel die gelukkige waarde het van de twijfel overneemt. Vanaf de toegankelijke The Clover single-kandidaat richt het trio zich overduidelijk op de toekomst. Boze dromen en geesten uit het verleden vervagen, de benauwende druk op de schouder transformeert tot een vriendschappelijk schouderklopje.

Het intieme bewust klein gehouden zachte Into The O zen middelpunt benadrukt nogmaals dat je mooie momenten niet tot het hiernamaals kan bewaren, maar juist in het heden moet koesteren. Soms is het gemakkelijker om gewoon in een lied te verdwalen, zonder een uitweg te zoeken. Don’t Know Why You Move Me bevestigt nogmaals dat dit ook mag. Met lichte evangelische verwijzingen eist Speak to Me Muse de hervonden romantiek terug. Jezelf herontdekken en daaraan toegeven. Zo prachtig kan de verloren gewaande liefde zijn.

Na de ontspannen Think of the Royalties, Lads sfeer ontstaat er ruimte voor de Americana verwijzingen in het aan haar ouders gerichte Tumblin Down. Hoe het prille liefdeszaadje ontkiemt en de tegenslagen overwint. De opnames lopen ten einde, I Wanna Be Where You Are verlangt naar het vertrouwde. Verrijkt door nieuwe ervaringen keert de rust terug. Over the Pass is een bevredigende terugblik. Er zijn bergen beklommen, de duisternis overwonnen, het gemis getrotseerd om Keep Me on Your Mind/See You Free te voltooien.

Bij dat gevoel van thuiskomen passen gedempte saxofoon partijen. Het avondduister hunkert naar het bevrijdende ochtendlicht. Toch is het vooral Eric D. Johnson die zijn oprechte soulziel in Your Arms (All the Time) legt en je hiermee diep in het hart raakt. See You Free, het is oké, het is prima zo, al hebben we die geweldige grungerock solo uitspattingen van Josh Kaufman wel gemist, hier maakt hij veel goed. Bonny Light Horseman functioneert het beste buiten de comfortzone, al wijken ze wel naar New York uit om de plaat af te ronden. Ik ben in ieder geval overtuigd en geloof nu in de band, Keep Me on Your Mind/See You Free is een heel sterke plaat.

Bonny Light Horseman - Keep Me on Your Mind/See You Free | Roots | Written in Music - writteninmusic.com

Ggloeiende Gruwelijkheden ! Had hier niet iemand even kunnen vertellen dat ze 16 november in Amsterdam in Het Tolhuis spelen ???

Had ik voor het eerst Anaïs Mitchell live kunnen horen (en zien 🫦) met deze sublieme medemuzikanten.

KUT !!

Ik had het niet beter kunnen verwoorden en hoef ik niet al die schutting taal te gebruiken.

Eigenlijk net ontdekt nav mailinglist van Paradiso met dit als tip. Kende haar van de samenwerking met Big Red Machine waar ze in een geweldig nummer leadzangeres is. Haar solowerk viel me wat tegen maar deze samenwerking klinkt goed. De andere muzikanten zijn onbekende voor mij.

Tja, dit soort muziek, daar ga ik altijd goed op. Rootsy countryfolk met een snufje Americana, heel lekker allemaal. Goede muzikanten, goede zangers, heerlijk. Met hier en daar een knipoog naar de door mij geliefde Delines.