Future & Metro Boomin - We Still Don't Trust You (2024)

Cole met een feature op Red Leather. Dus eerst wordt hij gedisst door Kendrick op Like That, dropt als reactie 7 minute drill, biedt daarna op zijn eigen festival zijn excuses aan, om een paar dagen later de excuses te adresseren op dit album. Epische tijden mensen.

Herinneren jullie het werk van Future uit 2017? Dit is deel 2. FUTURE was net zoals We Don't Trust You het Hip Hop-gedeelte, We Still Don't Trust You is net zoals HNDRXX het project dat meer bij R&B aanleunt.

Enkel de tweede disc van dit album (nummers 19-25) zijn weer Trap-knallers.

Dit album heeft niet de highs van Future & Metro Boomin’s collab album van een paar weken geleden, maar het klinkt weer allemaal lekker hoor. Future is in z’n 2e prime geraakt?

Die tweede "bonus"-disc ligt me veel beter dan het eigenlijke project om eerlijk te zijn. Wat een bangers hebben de mannen daar geplaatst! Nobody Knows My Struggle, SouthSide did it again!

Fijne opvolger dit, goede keuze ook geweest om hierop een ander geluid te laten horen.
En J.Cole heeft zichzelf in 3 weken tijd wel weggezet als het lulletje van de rap scene. Tjonge wat een slap geouwehoer is dat.
Jaren lang roepen (met name op zijne laatste 2 albums) dat hij de beste is en hoopt dat hij een x wordt uitgedaagd, maar puntje bij paaltje als het erop aan komt meteen de handdoek in de ring te gooien.
Jammer, dat vuurtje dat kendrick heeft aangestoken op de vorige plaat, is wel erg snel weer gedoofd.

Nice dat the Weeknd z'n stem weer ingezet wordt als instrument

Edit: Pfff hij komt ook keihard op all to myself

1,5 uur is wel lang voor Future

Future is me aan het testen.

Bij mijn bespreking van We Don't Trust You liet ik al vallen dat ik na zoveel Future-projecten, die allemaal best vergelijkbaar zijn, toch het gevoel me besluipt dat ik Future-moe geworden ben. Wat doet de beste man? Exact 3 weken na zijn collaboratiealbum met Metro Boomin brengen ze de opvolger al uit... eentje dat maar liefst 25 nummers en een speelduur van anderhalf uur telt! We Don't Trust You was goed, er stonden een paar fillers op, maar over het algemeen was het fijne Trapmuziek.

Hier gooien ze het roer dus volledig om, dit is het HNDRXX-gedeelte van Future's twee studioalbums uit 2017. We Still Don't Trust You is het R&B-album van Future en Metro Boomin, duidelijk dat dit een apart project moest worden aangezien dit niet gepast had op het album dat ze 3 weken geleden uitgebracht hebben.

Het mag duidelijk zijn dat ik Future liever rappend hoor op hard Trap-geweld dan op wat singy-song gedoe als dit. Slecht vind ik dit niet, maar het nodigt niet uit om veel op te zetten. De drie collaboraties met The Weeknd zijn heerlijk, wat zingt die man toch weer de sterren van de hemel op de titeltrack, All to Myself en Always Be My Fault... verdorie toch!
Voor de rest staan hier leuke tracks op, afgewisseld met fillermateriaal. Naar Future luisteren voor de teksten zou een vergissing zijn... maar met "You can fuck on him as long as you think about me" heeft hij toch weer één van de meeste cringy teksten te pakken dat ik ooit heb moeten aanhoren. Dit komt in dezelfde categorie als "After I fuck you let me cry on your shoulder" dat we moesten horen op I Never Liked You.

Na al de commotie van de laatste 3 weken in verband met "The Big 3"-beef was het natuurlijk heel spannend dat niemand minder dan J. Cole een gastbijdrage heeft op dit album, de opvolger van het album dat de commotie gestart heeft. Wat een slap geneuzel is dit, absoluut één van de fillers! J. Cole was de laatste jaren echt super goed bezig en dan komt hij met (o.a.) dit. Zonde.

Nee, R&B-Future zal me steeds minder doen dan Future de rapper. Dit album zou op deze manier niet verder komen dan 3 sterren.
MAAAAR Future en Metro Boomin hebben er een tweede disc aan vastgeplakt!

Die tweede disc (vanaf track 19), laten we het een bonusprojectje noemen, kan ik gewoon niet wegleggen. Vergeet het R&B-gedeelte van het reguliere deel, dit is lekker harde, lompe en ongecompliceerde Trapmuziek... harder dan wat er ook te vinden is op We Don't Trust You. Dit is Trap hoe het moet zijn, de hoogdagen van DS2 leven terug op.

Metro Boomin is een topproducer dat heel gevarieerd uit de hoek kan komen, maar nooit van zijn leven had ik geloofd dat zo'n geweld als Nobody Knows My Struggle enkel van zijn hand kwam. Zo'n agressieve knaller kan enkel en alleen van de meester van het subgenre komen: SouthSide.
Het is tijd, SouthSide... zelfs in de mainstream zien we steeds vaker collaboratieprojecten tussen rappers en producers: het is tijd dat jij dit gaat doen en aan iedereen laat horen dat iedere producer in dit subgenre in jouw schaduw staat. Kies een rapper met een relatieve naam uit, desnoods Future, en breng de rest van de Trapscene in verlegenheid. Of maak Waka Flocka Flame terug wakker!
Heel dit bonusprojectje kan ik moeilijk wegleggen maar Nobody Knows My Struggle is zo verdomd sterk, verdorie! Wat een nummer, wat een productie. Nummers als dit zijn dé reden dat ik Trap zo hoog heb zitten.

Dat nummer gaat naadloos over in All My Life, een banger dat er eigenlijk niet veel voor moeten onder doen. Ditmaal een co-productie van (o.a.) Wheezy, een producer dat me normaal niet doet maar hier laat hij zich toch van zijn beste kant zien. Future en Lil' Baby doen exact wat je moet doen met zo'n geweld van een productie.
Met Crossed Out nemen de gastheren een klein beetje gas terug, Crazy Clientele behoort tot dezelfde sublieme categorie als de eerste twee nummers van dit bonusproject. Tijdens het refrein komt er ook een soundeffect langs dat veel wegheeft van legendarische H-Town klassiekers, dan scoor je bij mij altijd al wel goede punten... maar dat in combinatie met zo'n Trap-banger is puur genieten geblazen.

Show of Hands zet de kwalitatieve lijn mooi voort, ditmaal is het niet Kendrick Lamar maar A$AP Rocky dat in de aanval gaat tegen Drake (wat hebben Rick Ross, A$AP Rocky, The Weeknd, Kendrick Lamar, Metro Boomin en vooral Future eigenlijk ineens tegen Drake?). Als ik dit zo hoor is het toch ook wel tijd voor zijn vierde studioalbum hoor. Het project eindigt rustiger met Streets Made Me a King, niet zo sterk als het bulk van dit bonusprojectje, wel net zoals Crossed Out gewoon leuk.

Als we nu enkel dit bonusprojectje hadden gekregen had dit een volle 4 sterren gekregen, misschien zelfs met ruimte voor groei(!). We krijgen echter wel eerst 18 nummers van R&B-zanger Future te verduren, geen straf maar wel een project waar serieus in gesnoeid kon worden.
De score krijgt de guldenmiddenweg, puur en alleen door het geweld wat disc 2 is!

3,5*

Ik ben ook down voor een Metro Boomin en Waka Flocka Flame plaat!

Volgens mij bedoelde Yestsida een Southside x Flocka plaat. Ik ben voor allebei wel in trouwens!

Eerder een Waka & SouthSide plaat, inderdaad. Maar Waka & Metro met genoeg co-producties van SouthSide zou ook al goed zijn!

Tja, Metro Boomin. Hij is op zn best als een soort fusie tussen 80s/90s electro en urban muziek.
Wat dat betreft is The Weeknd die muziek op het lijf geschreven (al vind ik daar zelf geen klap aan).
Als het meer hiphop wordt is het behoorlijk suffig allemaal.
Toegegeven dat rappers als Drake en Future er dan wellicht nog het beste bij passen maar een echt hiphop vibe komt er vrijwel nooit.

Aah oke. Southside ken ik niet. Zal eens kijken wat hij allemaal geproduceerd heeft.

Ik vind dit keihard.

Ik vind Future negen van de tien x zo ongeïnspireerd klinken.

Misschien artistiek niet altijd even interessant. Maar ik ga superlekker op rnb future. We still dont trust you, het nummer, is een classic voor mij. Laat heel goed zien wat Future kan in het muzikaal spectrum. One big family heeft eigenlijk achterlijke teksten, maar de manier waarop hij flowversnellingen inzet vind ik bewonderenswaardig. Er zitten meerdere parels tussen voor mij, gaat hoog eindigen in mijn jaarlijstje