MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Principe Valiente - In This Light (2024)

mijn stem
3,79 (7)
7 stemmen

Zweden
Rock
Uitgebracht in eigen beheer

  1. Your Only Enemy (3:17)
  2. Silent Dreamer (4:47)
  3. Inspired by Me (4:09)
  4. Something New (2:55)
  5. Self Control (4:40)
  6. Abandoned Car (5:12)
  7. Facing the Truth (3:49)
  8. Hopeful Heart (3:38)
  9. All I Know (2:42)
  10. Afraid to Grow (5:25)
totale tijdsduur: 40:34
zoeken in:
avatar van jeanmaurice
4,0
De band is tegenwoordig nog een duo, dat hoor je niet meteen terug in dit nieuwe werk. Een combinatie van romantische postpunk en retro new wave met een gotisch tintje, zoals we van deze band gewend zijn. Ze blijven ook hier trouw aan hun bekende geluid. Silent Dreamer , Inspired by Me, Something New en Facing the Truth doen mij nog het meest denken aan hun oudere werk en vind ik ook het sterkst. De laatste twee songs vind ik wat zwakker, misschien wat te rustig, maar over het geheel weer een prima album.

avatar van Premonition
Ik begrijp dat alleen de zanger/bassist en de gitarist zijn overgebleven? Qua (gitaar)geluid verandert er niet heel veel, alleen het gemis aan een fysieke drummer doet zich wel voelen. Fernando croont wat meer dan voorheen en dat gaat hem niet eens heel slecht af. De meer popgerichtheid doet het bij mij wel goed, het te zware gothische randje gaat er wat af en dat bevalt mij.

avatar van jeanmaurice
4,0
Premonition schreef:
Ik begrijp dat alleen de zanger/bassist en de gitarist zijn overgebleven?

Klopt.
Fernando Honorato en Jimmy Ottosson.

Het is een groeialbum, naarmate ik het vaker luister wordt het beter. Toch knap om dit als een duo te produceren, ik hoor het niet direct terug. Jimmy Ottosson doet naast het gitaarwerk ook de drums en (elektronische) percussie. Fernando Honorato; zang, bas en synths.


avatar van jorro
4,0
Principe Valiente, een markante band uit Zweden, staat bekend om hun unieke geluid dat een perfecte mix is van post-punk en shoegaze. Hun nieuwste album, "In This Light", uitgebracht in 2024, is een dat de luisteraars meeneemt op een muzikale reis vol emoties en diepzinnige melodieën. Hier is mijn persoonlijke review van dit album, waarbij ik elk nummer apart belicht.

Het album opent met "Your Only Enemy", een mooie, melodieuze en trage track die de toon zet voor wat komen gaat. De delicate arrangementen en dromerige klanken creëren een intrigerende sfeer die direct je aandacht grijpt.

Vervolgens komt "Silent Dreamer", een fijn gruizig nummer dat een goed beeld geeft van het genre van de band. De rauwe texturen en intense vocals maken dit nummer tot een waar auditief genot, perfect voor liefhebbers van diepgaande muzikale ervaringen.

"Inspired by Me" is een bijzonder aangenaam nummer. De melodie is rijk en vol, met een subtiele doch krachtige instrumentatie die je meesleept in een wereld van introspectie en emotionele diepgang.

Dan is er "Something New", ongetwijfeld het prijsnummer van het album. De melodie is prachtig en de track is ontzettend aanstekelijk. Dit nummer blijft lang in je hoofd hangen en roept een gevoel van vreugde en euforie op.

Het enige minpuntje op het album is "Self Control". Dit nummer voelt iets te mainstream aan en mist de spannende elementen die de rest van het album zo bijzonder maken. Het is zeker niet slecht, maar het valt wat in het niet vergeleken met de andere nummers.

"Abandoned Car" brengt ons terug naar de duistere, melancholische sfeer die Principe Valiente zo goed weet neer te zetten. De melodie is wederom prachtig en de sombere ondertoon geeft het nummer een diepgaand en reflectief karakter.

"Facing the Truth" is ook weer erg aanstekelijk, met mooie gitaarwalsen die de luisteraar meenemen op een emotionele achtbaan. Dit nummer is een perfecte balans tussen energie en introspectie.

Mijn tweede favoriet op het album is "Hopeful Heart". Dit nummer is rustgevend en roept veel herinneringen op. De delicate melodieën en zachte vocalen creëren een gevoel van nostalgie en hoop.

"All I Know" is een fantastische ingetogen song. De subtiele instrumentatie en de oprechte vocalen maken dit nummer tot een van de hoogtepunten van het album. Het is een lied dat je keer op keer wilt beluisteren.

Tot slot is er "Afraid to Grow", een fijne afsluiter met onheilspellende passages en een donkerzwarte ondertoon. Het nummer sluit het album op een krachtige manier af en laat de luisteraar achter met een gevoel van vervulling en contemplatie.

"In This Light" van Principe Valiente is een indrukwekkend album dat de luisteraars betovert met zijn rijke melodieën, diepe emoties en unieke geluid. Elk nummer draagt bij aan een onvergetelijke luisterervaring, waardoor dit album een must-listen is voor liefhebbers van post-punk en shoegaze.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

avatar van jeanmaurice
4,0
Als duo doen ze het zo slecht nog niet, sterker; die drummachine bevalt me wel. Dit is een groei-album, halfje verhoogd.

Juul1998B

avatar van Chameleon Day
3,5
Helemaal gemist deze. Ga ik ook nog aan, maar eerst Feeding Fingers - Against the Roses (2024). Ook goed voor jullie.

Die gitaarrif van Something New is trouwens een overduidelijke rip off van Chameleons - Mad Jack.

avatar van Alicia
4,0
Het struikelblok is voor mij nog steeds de zanger. Maar verder is dit weer een aangename plaat van Principe Valiente.

Edit: in de laatste paar liedjes zingt hij minder geforceerd, minder vervormd plus ook wat lager en dat ligt mij meer. Mooie sfeer ook.

avatar van Chameleon Day
3,5
Haat / liefde. Dat is mijn relatie met deze band. Haat / liefde. Al 5 albums lang. Liefde vanwege het over het algemeen toch puike gitaar- en vooral ook baswerk. De zanger/bassist weet echt wel hoe hij een fijne postpunk killerline moet neerzetten. Melodisch zit het meestal best goed in elkaar. Ook op dit album. Behoorlijk meeslepend op momenten. Dat zijn de punten niet.

De “haat” (uiteraard tussen aanhalingstekens) zit hem voor mij vooral in de zang - te veel in het lage register, met vaak van die lang uitgestrekte noten. Te veel gotiek, voor mij. Valt op dit album trouwens best mee. Veel beter dan op het voorgaande werk. En die volvette, luide …. (daar komt die weer)….productie. Die zo harde drums, de volle synths. Staat me op momenten ook tegen. En ja, ik weet, dat is nou eenmaal een euvel van veel bands deze tijd (en zelfs van The Cure). Als kind van de jaren 80, toen zo niet standaard werd geproduceerd, heb ik daar moeite mee.

Dit album is (voor mij) denk ik hun beste. De nummers zijn melodisch mss wel sterker dan ooit. En…

…’Silent Dreamer’ is echt een kraker! Play it very loud!! (zoals nu tijdens de kook)

(De band die bij mij, lijkt wel, nooit boven de 3,5* zal uitkomen.)

avatar van Chameleon Day
3,5
Juul1998B, dit is ook echt iets voor jou! Lijkt mij.

avatar van Juul1998B
4,0
Chameleon Day schreef:
Juul1998B, dit is ook echt iets voor jou! Lijkt mij.

jeanmaurice was je net voor haha, alsnog dank voor de tag!
Is inderdaad echt in mijn straatje! Enige kritiekpunt is de productie, net als dat ook voor jou zo is. Met een ''betere'' productie zit ik wel op 4,5-5 sterren!

avatar van jeanmaurice
4,0
Chameleon Day schreef:
Haat / liefde. Dat is mijn relatie met deze band. De “haat” (uiteraard tussen aanhalingstekens) zit hem voor mij vooral in de zang - te veel in het lage register, met vaak van die lang uitgestrekte noten.


Ik herken het wat die zang betreft, is voor mij ook een struikelblok.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 08:14 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 08:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.