Guided by Voices - Strut of Kings (2024)

[ ] eindelijk! dat duurde lang zeg
[ ] in juni pas? daar had nog wel een plaat voor gekund
[X] ik begon me al zorgen te maken
[ ] een nieuwe GBV, die zag ik niet aankomen
[ ] grappen over nieuwe GVB-albums zouden verboden moeten worden

Fraaie hoes, heel fraai - loop nog altijd een beetje achter, zit nog in 2022 wat GBV betreft, al heb ik de vorige plaat wel al beluisterd. Soms heb je gewoon geen keus.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Guided By Voices - Strut Of Kings - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Guided By Voices - Strut Of Kings
Guided By Voices gooit er nog maar eens een album tegenaan en ook het met de inmiddels vertrouwde bezetting gemaakte Strut Of Kings voegt weer wat toe aan het inmiddels imposante oeuvre van de band

We hebben er dit keer redelijk lang op moeten wachten, maar met Strut Of Kings is het eerste Guided By Voices album van 2024 verschenen. De ultieme bezetting van de band is inmiddels bekend en zorgt wederom voor veel vuurwerk met twee topgitaristen. In muzikaal opzicht hebben invloeden uit de progrock aan terrein gewonnen, maar ook Strut Of Kings is een typisch Guided By Voices album. Guided By Voices bestaat inmiddels 41 jaar en heeft een buitengewoon indrukwekkende stapel albums op haar naam staan, maar het heilige vuur brandt nog steeds. Ik vind alles dat Guided By Voices de afgelopen zeven jaar heeft gemaakt, maar Strut Of Kings is een van de beste.

Het was de afgelopen zeven jaar een ‘running gag’ om bij ieder nieuw album van de Amerikaanse band Guided By Voices weer te roepen dat het zo langzamerhand ook wel weer eens tijd was voor een nieuw album van de band. De band rond Robert Pollard maakte sinds 2017 maar liefst zestien (!) albums, waardoor er gemiddeld meer dan twee Guided By Voices albums per jaar verschenen.

Het bijzondere is dat al deze albums werden gemaakt met dezelfde bezetting, terwijl Robert Pollard in de eerdere jaren van zijn band een heel legioen aan muzikanten had versleten. De bezetting met, naast lid van het eerste uur Robert Pollard, de gitaristen Bobby Bare Jr. en Doug Gillard en de ritmesectie bestaande uit bassist Mark Shue en drummer Kevin March mag inmiddels dan ook best de ultieme bezetting van Guided By Voices worden genoemd en ook producer Travis Harrison is inmiddels een vaste waarde.

Ondanks de vaste bezetting en de bijna onwaarschijnlijk hoge productie van de band was ieder album van Guided By Voices de afgelopen jaren de moeite waard en deze albums waren zeker niet tegen elkaar inwisselbaar. Het is deze keer overigens echt wel weer eens tijd voor een nieuw album van de band uit Dayton, Ohio, want Strut Of Kings is pas het eerste album van de band in 2024 en komt maar liefst zeven maanden na Nowhere To Go But Up, het derde Guided By Voices album uit 2023.

Het veertigste studioalbum van de band werd voor de afwisseling opgenomen in Brooklyn, New York, en ook dit keer werden Robbert Pollard, Bobby Bare Jr., Doug Gillard, Mark Shue en Kevin March bijgestaan door producer Travis Harrison. Ook Strut Of Kings voegt wat mij betreft weer wat toe aan alles dat Guided By Voices de afgelopen jaren heeft uitgebracht. Het album is met een kleine 36 minuten relatief kort en met slechts elf tracks is het aantal nieuwe Guided By Voices songs dit keer ook beperkt.

In muzikaal opzicht legt de Amerikaanse band weer net wat andere accenten. De songs zijn wat voller en complexer dan veel van de songs op de vorige albums en in een aantal songs hoor ik duidelijke invloeden uit de progrock, wat goed past bij de stem van Robbert Pollard, die vaak wel wat heeft van Peter Gabriel in zijn Genesis jaren.

Naast wat proggy songs (overigens niet nieuw voor Guided By Voices) bevat Strut Of Kings ook een aantal lekker stevige rocksongs en hiernaast een aantal tracks die mij vooral aan R.E.M. in topvorm doen denken. Ik hou altijd wel van de lekker rechttoe rechtaan songs van Guided By Voices, maar ook de wat complexere songs op het nieuwe album van de band dringen zich makkelijk op, zeker voor een ieder die progrock als jeugdliefde of jeugdzonde had.

Robert Pollard zag zelf ook in dat Strut Of Kings een wat minder toegankelijk album is dan zijn voorgangers, waardoor de Amerikaanse muzikant de fans van zijn band de tijd geeft om te wennen aan het album en heeft aangekondigd dat het in 2024 bij één Guided By Voices album blijft. Dat geloof ik pas wanneer het jaar inderdaad voorbij is gegaan zonder tweede en misschien zelfs wel derde album van de band, maar Strut Of Kings is inderdaad een album dat wat meer luisterbeurten vraagt dan zijn voorgangers. Na die luisterbeurten kan ik alleen maar concluderen dat Strut Of Kings de zoveelste interessante aanvulling is op een even omvangrijk als interessant oeuvre. Erwin Zijleman

Guided by Voices, een band die zich onderscheidt door een ongekende veelzijdigheid en een eigen benadering van alternatieve rock, werd opgericht in 1983 in Dayton, Ohio. Onder leiding van de charismatische Robert Pollard, hebben zij een immense catalogus opgebouwd. Hun muziek, vaak omschreven als lo-fi, combineert een rauwe esthetiek met melodieuze en complexe structuren, wat hen een unieke plaats binnen de muziekindustrie heeft opgeleverd.

Als ik denk aan Strut of Kings, het nieuwste album van Guided by Voices, voel ik een golf van nostalgie gemengd met opwinding. Het album opent met Show Me the Castle, een track die bij mij onmiddellijk herinneringen oproept aan de tijdloze geluiden van The Who. De gitaarriffs zijn krachtig en het geheel ademt een sfeer van onverschrokken avontuur. Het nummer zet de dynamische muzikale lijnen uit,

Dear Onion volgt met een ongekende intensiteit. Het is een kort, maar stevig nummer dat je bij de kraag grijpt en niet loslaat. De bite van dit nummer is indrukwekkend, en het is een perfecte opwarmer. Hierna verandert de sfeer met This Will Go On, een ingetogen en introspectieve track. De zachte melodieën en de diepere teksten brengen een gevoel van rust en reflectie.

Fictional Environment Dream breekt deze rust met een vrolijke toon die doet denken aan een sprankelende droom. Het nummer is licht en luchtig, en biedt een aangename afwisseling binnen het album. Vervolgens komt Olympus Cock in Radiana, een wat chaotische track. Hoewel het nummer een gevoel van los zand geeft, draagt het bij aan de diversiteit van het album, en laat het de experimentele kant van Guided by Voices zien.

Met Leaving Umbrella wordt de luisteraar weer in een stevige greep genomen. Het nummer heeft een gemeen geluid en een krachtige bite, wat het een van de hoogtepunten van het album maakt. Cavemen Running Naked blijft in dezelfde stevige lijn, met rauwe energie en een ongetemde kracht die moeilijk te negeren is.

Timing Voice is een ferme, melodieuze song die overtuigend wordt gebracht. De melodieën zijn krachtig en blijven lang na het luisteren hangen. Bit of a Crunch volgt met een meeslepende melodie die de luisteraar in een bijna hypnotische staat brengt. Het nummer weet een delicate balans te vinden tussen kracht en subtiliteit.

Het album sluit af met Serene King en Bicycle Garden. Serene King is een opgewekt nummer dat een gevoel van optimisme en vreugde oproept, terwijl Bicycle Garden helaas als het zwakste nummer van het album aanvoelt. Ondanks dit mindere einde, blijft Strut of Kings een aangenaam werk dat de veelzijdigheid en creativiteit van Guided by Voices benadrukt.

Het album Strut of Kings toont aan dat Guided by Voices nog steeds in staat is om te verrassen en te inspireren. Hun vermogen om verschillende stijlen en sferen te combineren in een samenhangend geheel is bewonderenswaardig, en dit album is daar een perfect voorbeeld van.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl