Joshua Hyslop - Evergold (2024)

Joshua biedt opnieuw vertrouwde kwaliteit. Geen verrassingen dus? Nou, toch wel. Zo is openingsnummer Rise een ijzersterk begin, ook al omdat het elektrisch versterkt is, wat hij wat mij betreft vaker mag doen. Pieces, halverwege, is een ander hoogtepunt en een van zijn mooiste liedjes. Supposed To Say is een werkelijk prachtig slot, gedragen door synthesizers. Andere nummers laten een Joshua horen, die bekend klinkt, maar zonder uitzondering weer smaakvol gezongen en gespeeld.

Ik volg Joshua sinds 2015 met zijn album In Deepest Blue en vooral toen ik hem kort daarop solo zag optreden. Sinsdien is ie een vaste waarde aan het worden zoals William Fitzsimmons dat is.
Ook bij dat album maakte ik die vergelijking en het gaat hier ook weer op: zelfde klankleur stemgeluid, rustige folkgetinte liedjes die je wiegend laten genieten.

Elk album denk je 'nu heb ik toch wel genoeg gehoord' en elk album krijg je er geen genoeg van. Wat mij betreft volgen er dus nog vele zoals Evergold en al de voorgangers.

De promotie van voorgaande albums is vrij karig geweest en inmiddels zijn we bij het zesde album aanbeland van onze Canadese singer-songwriter uit Vancouver. En om maar meteen met de deur in huis te vallen, Evergold is wat mij betreft het beste album dat Joshua heeft gemaakt.

Zijn vorige album, Westward uit 2022, was mijn favoriete album tot dan toe en in eerste instantie leek Evergold dat niet te overtreffen. Langzaam maar zeker heeft zijn nieuwste werkstuk zich echter ontpopt tot mijn persoonlijke favoriet van 2024. In deze onzekere en onrustige tijden biedt het album steeds weer een oase van troost en hoop. Na maandenlang met dit album geleefd te hebben, gaat het nog steeds niet vervelen. En dat is toch wel een grote kwaliteit!

Evergold is het soort album dat makkelijk over het hoofd wordt gezien en dat bij een oppervlakkige eerste beluistering snel terzijde kan worden geschoven. Volkomen ten onrechte, want productioneel is het zijn meest pure, krachtige en meest helder geproduceerde album. Uiteraard biedt Joshua de vertrouwde kwaliteit, maar voor de oplettende luisteraar zijn er wel degelijk verrassingen.

Zo is openingsnummer Rise een wervelend begin, ook al omdat het elektrisch versterkt is. Supposed To Say is een prachtig slot, gedragen door synthesizers. Zelf noemt Joshua ze zijn Judas momenten. Daartussen zitten een achttal schitterende folkpop songs, die nog intiemer, kwetsbaarder en persoonlijker zijn dan op voorgaande albums.

Warm, melancholisch en hoopvol ook. ‘To hope simply like a child – in this world so wild – could be our saving grace’. Elke song is een pareltje, muzikaal en tekstueel. Zoals hij bijvoorbeeld in het nummer Overcome tegen het einde tijdens het woord “oh” moeiteloos richting een falsetto stem gaat is adembenemend. En zo heeft elk liedje van die magische momenten.

De titel Evergold is overigens een niet bestaand Engels woord, dat hoop en verlangen uitspreekt, zoals we dat ook kennen in het Portugese saudade of in het Duitse Sehnsucht. Een soort van nostalgie naar een plaats waar je nog niet geweest bent, of een persoon die nog niet ontmoet hebt. Zo omschreef Joshua het onlangs in een interview.

Evergold is een schitterend album dat het verdient om in de laatste maanden van dit jaar nog meer ontdekt en gekoesterd te worden. Begin februari 2025 komt Joshua voor een viertal concerten naar Nederland, in respectievelijk Groningen, Utrecht, Venlo en Rotterdam. Zowel album als concert zijn van harte aanbevolen.

Joshua Hyslop - Evergold | Pop | Written in Music - writteninmusic.com