Enrico Macias - L'Oriental (2003)

Midden jaren zestig hoorde mijn moeder een tamelijk vrolijk franstalig liedje op de radio en was daar gelijk helemaal weg van. Telkens als het nummer werd uitgezonden werd het geluid harder gezet en zongen we samen mee met het refrein. Ze wilde het plaatje graag hebben en zodoende ging ik op een dag met mijn vader op pad op jacht naar dit schijfje. De naam van de zanger was ons niet bekend en we wisten ook niet hoe het nummer heette. Mijn vader had echter besloten dat ik het, als het nodig bleek, wel kon “voorzingen”.

Om de hoek was een platenzaak met de naam “Pick-Up” gevestigd maar mijn vader dacht dat deze de plaat wel niet zou hebben omdat het een kleine winkel was. We begaven ons dus naar het centrum van Amsterdam alwaar ik in iedere bekende platenzaak het refrein moest zingen. Mijn pogingen waren tevergeefs want niemand kende het liedje.

Op weg naar huis besloot mijn vader het bij wijze van laatste strohalm toch bij Pick-Up te proberen. Wederom werd ik verzocht het refrein te zingen en nu had ik succes. Meteen na de eerste regel knikte mijnheer Pick-Up (zijn echte naam is mij ontschoten), liep naar de bakken en trok er een EP uit met daarop het nummer dat wij zochten, “Mon Coeur D’Attache” van Enrico Macias, een fransman van algerijns/joodse komaf. Verheugd gingen we huiswaarts om mijn verbaasde moeder te verrassen met het schijfje.

Mijn hart heeft zich sindsdien voorgoed gehecht aan die leuke, kleine speciaalzaakjes én zeker aan deze platenwinkel waar ik in de jaren die daarna volgden vaker door mijnheer Pick- Up aan platen werd geholpen waarvan ik slechts de melodie wist.

De plaat van Enrico Macias werd daarna nog vaak op de draaitafel gelegd. Enrico Macias speelt gitaar en heeft een mooie, warme stem. Hij zingt voornamelijk melancholieke liedjes in de Arabisch-Andalusische stijl over zijn nieuwe en oude vaderland, de liefde en het leven

Het bericht van Janine was voor mij aanleiding mij met Enrico Macias bezig te houden. Ik ben al jaren liefhebber van franse muziek maar Enrico Macias ben ik helaas nog niet tegen gekomen. Ik weet daarom ook niet veel van Enrico alleen dat hij een algerijns, joodse, franse zanger en guitarrist is die in Frankrijk leeft. Enrico is op 11 december 1938 in Algerije als Gaston Ghrenassia geboren. Ik heb gelezen dat hij zich sterk politisch bezighoud voor een verzoening met Arabieren en Joden en daarom ook in het geweer gekomen is met conservatieve moslims in Algerije.

Zijn muziek is een soort extase ofwel zijn liedjes melancholiek zijn.
Deze verzamelaar blijft zeker niet de enige CD van Enrio in mijn CD kast.
.


.