mui zyu - Nothing or Something to Die For (2024)
mijn stem
5 stemmen
Hongkong
Pop / Rock
Label: Father/Daughter
-
Satan Marriage (1:15)
-
The Mould (2:21)
-
Everything to die For (3:11)
-
Donna Like Parasites (3:59)
-
The Rules of What an Earthling Can Be (3:25)
-
Please Be Okay (3:58)
met Miss Grit
-
Telephone Congee I (0:32)
-
Speak Up, Sponge (3:16)
-
What’s the Password Baby Bird? (3:29)
-
Hopefulness, Hopefulness (4:00)
-
Telephone Congee II (0:31)
-
Sparky (2:54)
met lei e
-
In the Dot (2:22)
met Pickle Darling
-
Cool as a Cucumber (3:29)
-
扮豬食老虎 (3:07)
0
geplaatst: 29 mei 2024, 16:35 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: mui zyu - nothing or something to die for - dekrentenuitdepop.blogspot.com
mui zyu - nothing or something to die for
De Britse muzikante mui zyu maakt op nothing or something to die for muziek die het ene moment het oor genadeloos streelt, maar die het volgende moment onnavolgbaar of compleet ongrijpbaar is
Je hebt albums die je direct bij eerste beluistering benevelen met prachtige klanken en je hebt albums waar je ook na talloze keren horen nog maar moeilijk vat op krijgt. nothing or something to die for van mui zyu valt in beide categorieën. De muzikante uit Londen maakt aan de ene kant mooi ingekleurde en prachtig gezongen popsongs, maar het zijn ook popsongs die opeens alle kanten op kunnen schieten en kunnen vervallen in flink wat experiment. Het maakt van nothing or something to die for, dat ook nog eens uiteenlopende invloeden verwerkt, een vat vol tegenstrijdigheden, maar net zo goed een betoverend mooi album waarbij het heerlijk wegdromen is, tot mui zyu je weer ruw wakker schudt.
mui zyu (geen hoofdletters) is een project van de Britse muzikante Eva Liu, die wortels heeft in Hong Kong, werd geboren in Noord-Ierland en zich inmiddels heeft gevestigd in Londen. Vanuit de Britse hoofdstad debuteerde ze in 2021 met de EP A Wonderful Thing Vomits, die vorig jaar werd gevolgd door het album Rotten Bun For An Eggless Century. Zowel de EP als het album intrigeren door de titels, maar ook in muzikaal opzicht prikkelt mui zyu stevig de fantasie met haar muziek.
Zowel op haar eerste EP als op haar debuutalbum verrast mui zyu met zich langzaam voortslepende popliedjes, die worden gedragen door kabbelende pianoakkoorden, wolken lome synths en de wat dromerige stem van Eva Lui. Het zijn popliedjes die deels passen in het hokje ‘bedroom pop’, maar het is wel zeer avontuurlijke ‘bedroom pop’, waarin ook invloeden uit onder andere de Chinese muziek en de jazz worden verwerkt.
De popsongs van mui zyu kunnen verrassend toegankelijk klinken, maar de Britse muzikante is ook niet vies van flink wat experiment, wat met name van Rotten Bun For An Eggless Century een behoorlijk ongrijpbaar album maakt. Ik heb het allemaal overigens pas deze week ontdekt, toen ik het nieuwe album van mui zyu beluisterde en zo op het spoor kwam van haar eerdere werk. Rotten Bun For An Eggless Century had vorig jaar zeker niet misstaan op de krenten uit de pop, maar de aandacht kan nu worden gericht op nothing or something to die for (ook geen hoofdletters), dat in muzikaal opzicht nog wat interessanter is.
Het album opent met stemmige strijkers, waarna een minimalistisch ingekleurde song volgt. Het is een song waarin de stem van Eva Liu mooier en toegankelijker klinkt dan op haar debuutalbum. In muzikaal opzicht klinkt het allemaal aangenaam, maar door wat vervormde synths toe te voegen aan het geluid klinkt het ook direct bijzonder. Wat tegen de haren in strijkende passages worden afgewisseld met bijzonder mooie passages, waarin zowel de instrumentatie als de zang het oor strelen met dromerige klanken.
Ik weet zeker dat mui zyu een prachtig en zeer toegankelijk album zou kunnen maken, maar het siert haar dat ze het experiment zoekt en dit experiment maakt van nothing or something to die for een spannend album. Het doet me af en toe, en zeker wanneer de zang elektronisch wordt vervormd en beats worden ingezet, wel wat denken aan de muziek van yeule, die net als miu zyu muziek van de toekomst maakt.
Het is muziek die bestaat uit een toegankelijke en vaak atmosferisch klinkende onderlaag en een bijna minimalistische elektronische bovenlaag. Het zorgt er voor dat nothing or something to die for afwisselend ongrijpbaar en wonderschoon klinkt. Het zorgt er ook voor dat mui zyu ver blijft verwijderd van de grauwe middelmaat. Dit doet de muzikante uit Londen ook met haar teksten, waarin existentiële vragen centraal staan.
Makkelijk is het allemaal zeker niet, maar een echt moeilijk album vind ik nothing or something to die for toch ook weer niet. mui zyu heeft een album gemaakt dat continu van de hak op de tak springt, dat zeer uiteenlopende invloeden (van folk tot klassieke muziek en van elektronica tot jazz) verwerkt en dat de fantasie maar blijft prikkelen, hoe vaak je het album ook beluistert. Ik ben er niet altijd voor in de stemming, maar dit is absoluut een indrukwekkend album. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: mui zyu - nothing or something to die for - dekrentenuitdepop.blogspot.com
mui zyu - nothing or something to die for
De Britse muzikante mui zyu maakt op nothing or something to die for muziek die het ene moment het oor genadeloos streelt, maar die het volgende moment onnavolgbaar of compleet ongrijpbaar is
Je hebt albums die je direct bij eerste beluistering benevelen met prachtige klanken en je hebt albums waar je ook na talloze keren horen nog maar moeilijk vat op krijgt. nothing or something to die for van mui zyu valt in beide categorieën. De muzikante uit Londen maakt aan de ene kant mooi ingekleurde en prachtig gezongen popsongs, maar het zijn ook popsongs die opeens alle kanten op kunnen schieten en kunnen vervallen in flink wat experiment. Het maakt van nothing or something to die for, dat ook nog eens uiteenlopende invloeden verwerkt, een vat vol tegenstrijdigheden, maar net zo goed een betoverend mooi album waarbij het heerlijk wegdromen is, tot mui zyu je weer ruw wakker schudt.
mui zyu (geen hoofdletters) is een project van de Britse muzikante Eva Liu, die wortels heeft in Hong Kong, werd geboren in Noord-Ierland en zich inmiddels heeft gevestigd in Londen. Vanuit de Britse hoofdstad debuteerde ze in 2021 met de EP A Wonderful Thing Vomits, die vorig jaar werd gevolgd door het album Rotten Bun For An Eggless Century. Zowel de EP als het album intrigeren door de titels, maar ook in muzikaal opzicht prikkelt mui zyu stevig de fantasie met haar muziek.
Zowel op haar eerste EP als op haar debuutalbum verrast mui zyu met zich langzaam voortslepende popliedjes, die worden gedragen door kabbelende pianoakkoorden, wolken lome synths en de wat dromerige stem van Eva Lui. Het zijn popliedjes die deels passen in het hokje ‘bedroom pop’, maar het is wel zeer avontuurlijke ‘bedroom pop’, waarin ook invloeden uit onder andere de Chinese muziek en de jazz worden verwerkt.
De popsongs van mui zyu kunnen verrassend toegankelijk klinken, maar de Britse muzikante is ook niet vies van flink wat experiment, wat met name van Rotten Bun For An Eggless Century een behoorlijk ongrijpbaar album maakt. Ik heb het allemaal overigens pas deze week ontdekt, toen ik het nieuwe album van mui zyu beluisterde en zo op het spoor kwam van haar eerdere werk. Rotten Bun For An Eggless Century had vorig jaar zeker niet misstaan op de krenten uit de pop, maar de aandacht kan nu worden gericht op nothing or something to die for (ook geen hoofdletters), dat in muzikaal opzicht nog wat interessanter is.
Het album opent met stemmige strijkers, waarna een minimalistisch ingekleurde song volgt. Het is een song waarin de stem van Eva Liu mooier en toegankelijker klinkt dan op haar debuutalbum. In muzikaal opzicht klinkt het allemaal aangenaam, maar door wat vervormde synths toe te voegen aan het geluid klinkt het ook direct bijzonder. Wat tegen de haren in strijkende passages worden afgewisseld met bijzonder mooie passages, waarin zowel de instrumentatie als de zang het oor strelen met dromerige klanken.
Ik weet zeker dat mui zyu een prachtig en zeer toegankelijk album zou kunnen maken, maar het siert haar dat ze het experiment zoekt en dit experiment maakt van nothing or something to die for een spannend album. Het doet me af en toe, en zeker wanneer de zang elektronisch wordt vervormd en beats worden ingezet, wel wat denken aan de muziek van yeule, die net als miu zyu muziek van de toekomst maakt.
Het is muziek die bestaat uit een toegankelijke en vaak atmosferisch klinkende onderlaag en een bijna minimalistische elektronische bovenlaag. Het zorgt er voor dat nothing or something to die for afwisselend ongrijpbaar en wonderschoon klinkt. Het zorgt er ook voor dat mui zyu ver blijft verwijderd van de grauwe middelmaat. Dit doet de muzikante uit Londen ook met haar teksten, waarin existentiële vragen centraal staan.
Makkelijk is het allemaal zeker niet, maar een echt moeilijk album vind ik nothing or something to die for toch ook weer niet. mui zyu heeft een album gemaakt dat continu van de hak op de tak springt, dat zeer uiteenlopende invloeden (van folk tot klassieke muziek en van elektronica tot jazz) verwerkt en dat de fantasie maar blijft prikkelen, hoe vaak je het album ook beluistert. Ik ben er niet altijd voor in de stemming, maar dit is absoluut een indrukwekkend album. Erwin Zijleman
* denotes required fields.
* denotes required fields.