Fischer-Z - Triptych (2024)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Fischer-Z - Triptych - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Fischer-Z - Triptych
Het debuutalbum van Fischer-Z viert deze maand de 45e verjaardag, maar met Triptych laat de band rond John Watts horen dat het nog altijd albums maakt die niet onder doen voor die uit de hoogtijdagen van de Britse band

Het is helaas behoorlijk stil gebleven rond de release van het nieuwe album van de Britse band Fischer-Z, maar de band die sinds haar wederopstanding in 2015 alleen maar hele goede albums heeft gemaakt, heeft ook met Triptych weer een uitstekend album afgeleverd. In Fischer-Z draaide en draait alles om John Watts die weer een aantal uitstekende songs heeft geschreven en met zijn uit duizenden herkenbare stem zorgt voor het zo karakteristieke Fischer-Z geluid. De vorige albums van de Britse band kregen uitstekende recensies en redelijk wat aandacht en dat is precies wat het uitstekende Triptych ook verdient. De gloriejaren van de band duurde maar een jaar of drie, maar de wederopstanding houdt inmiddels negen jaar stand.

Het is bijna bizar hoe weinig aandacht het nieuwe album van Fischer-Z vorige week heeft gekregen. De Britse band rond John Watts maakte met Word Salad uit 1979, Going Deaf For A Living uit 1980 en Red Skies Over Paradise uit 1981 niet alleen drie albums die de popmuziek van de late jaren 70 en vroege jaren 80 kleur gaven, maar steekt sinds haar comeback in 2015 bovendien in een blakende vorm.

This Is My Universe (2015), Building Bridges (2017), Swimming In Thunderstorms (2019) en Til The Oceans Overflow (2021) konden allemaal rekenen op positieve recensies en daar viel wat mij betreft niets op af te dingen. Het maakt de stilte rond het vorige week verschenen Triptych bijzonder. Met de kwaliteit van het album heeft het niets te maken, want ook Triptych bevat een serie songs die het unieke stempel van John Watts dragen.

Dat stempel van John Watts bestaat voor een deel uit de direct herkenbare stem van de Britse muzikant, maar ook de songs van John Watts hebben iets zeer karakteristieks. Fischer-Z kreeg in 1979 het etiket new wave opgeplakt, maar op haar eerste drie albums verwerkte de band zeer uiteenlopende invloeden. Dat doet John Watts, het enige overgebleven lid van het eerste uur, nog altijd, want ook Triptych is weer een veelzijdige popplaat met de puntige popsongs die we van de band gewend zijn.

Het album opent met zonnige en exotische klanken, maar door de stem van John Watts is het direct een Fischer-Z song, al hoorde ik de band nog niet zo vaak zo opgewekt. De zonnestralen verdwijnen overigens snel, want de meeste songs op het album hebben op zijn minst een donker randje, wat ook zo hoort bij de songs van Fischer-Z.

John Watts is inmiddels bijna zeventig jaar oud, maar zijn zang klinkt nog net zo scherp en urgent als in zijn jonge jaren. Dat geldt ook voor de teksten van de Britse muzikant, want de songs van Fischer-Z schuwen de maatschappelijke thema’s nog altijd niet en vinden in het Verenigd Koninkrijk van het moment voldoende inspiratie.

Bij veel bands die zo lang mee gaan als Fischer-Z verruil ik nieuw werk over het algemeen heel snel voor de klassiekers uit het verleden, maar ook Triptych is weer een album dat de aandacht makkelijk vast houdt. John Watts heeft ook voor het vijfde album sinds de wederopstanding in 2015 een aantal uitstekende songs geschreven en het zijn songs die nog wat tijdlozer zijn dan die op de vorige albums.

Dat geldt met name voor de meer ingetogen songs op het album, die laten horen dat John Watts niet alleen als voorman van een rockband uit de voeten kan, maar ook als singer-songwriter. Triptych werd opgenomen in Frankrijk en zo te horen gebeurde dat in een aangename setting, want het gejaagde dat de vroege albums van de Britse band kenmerkte, heeft plaats gemaakt voor plezierige ontspanning.

Ook na beluistering van Triptych ga ik ongetwijfeld die geweldige trilogie uit de late jaren 70 en vroege jaren 80 weer eens uit de kast trekken, maar in kwalitatief opzicht doet Triptych echt niet zo gek veel onder voor de albums die John Watts als jonge hond maakte. Dat is een knappe prestatie die de Britse muzikant inmiddels gedurende een langere periode en op meer albums vol weet te houden dan een aantal decennia geleden en Triptych laat wat mij betreft horen dat de rek er nog lang niet uit is bij John Watts. Erwin Zijleman

Fijn dat je ook zo positief bent, erwinz! Maar wanneer is hij te koop? Weet je daar iets van? In de winkels ligt hij nog niet terwijl hij volgens de band al uit is. Laatst bij de show in Utrecht viste ik achter het net.

Aardige plaat van John Watts hoewel zijn recente werk van de laatste vele jaren wat mij betreft niet in de schaduw kan staan van going deaf for a living, one more twist, word salad, stream of the iceberg model, de man is bijna 70, van angry young men naar angry old men, mooie liedjes met een kleine boodschap, maar soms ook wat saai en eenvormig.

Ik zie hem fysiek ook nog nergens

Ik wilde je bericht een hartje geven, maar gezien de inhoud - waaraan jij NIKS kunt doen - laat ik dat. Ik moet geduld oefenen: wil na de twee EP's via streaming hebben beluisterd wachten tot ie er fysiek is.

Wel gemeend bedankt voor je recensie en reactie, ondanks dat je mijn ongeduld hebt verergerd! En dan is Oor ook nog eens positief... Ik voel me net een jongetje van 15 wat dat betreft.

Als ik groot ben word ik recensent, dan krijg ik ook een promotie-exemplaar.

In 9/10 zijn dat ook streaming-links

Tegenwoordig zeker. Als was dit wel een cd

Bah! Je wil toch een boekje? Met informatie en dat op papier waaraan je eventueel kunt ruiken?
(Ik weet het, beetje raar... Mijn psychiater zegt dat het op termijn goed komt met mij. Het heet het geluidsdragersyndroom, een Latijnse naam voor mijn afwijking is hij momenteel aan het verzinnen.)

Een boekje hadden fysieke promo-exemplaren vaak zelfs niet: gewoon het schijfje (soms zelfs een CD-R) in een kartonnen of plastiek hoesje (al dan niet met artwork)

Maar goed, we dwalen af .

Met GROTE dank aan erwinz ontving ik de cd van Triptych, die om onbekende reden nog altijd niet in de winkels ligt. Bij het sterke concert van de groep in Vredenburg, afgelopen april, kwamen diverse nummers hiervan langs, al dan niet eerder uitgegeven als de Triptych EP delen I en II.
Met het klimmen der jaren (Watts hoopt in december zeventig te worden) zijn de liedjes niet alleen energiek gebleven, ze worden bovendien steeds pakkender. Wat namelijk voorbijkomt is een twaalftal sterke nummers. Daarbij ook het kleinood Berta over een milieuactiviste die haar strijd met haar leven moest betalen, waarvoor Watts in Utrecht de tekst uit zijn kleedkamer liet halen - hij wilde het per se spelen, maar had kennelijk de woorden niet paraat.
Opgenomen in Studio Vega in het Zuid-Franse Carpentras, begint Triptych verrassend met een latinachtig ritme in Nevertete. Het pakt sterk uit. Eenzelfde sfeer keert negen tracks later terug in The Hamburg Beat.

En verder het ene na het andere sterke nummer. Niets wordt nodeloos gerekt, de melodieën zijn sterk en de muziek afwisselend, waardoor het de voorbije weken keer na keer in de speler belandde zonder ooit te vervelen. Gitaarliedjes met die prachtige stem van John Watts, die uiteraard niet meer zo hoog zingt als op de eerste drie van Fischer-Z, maar wél over een heerlijk hees randje op zijn stembanden beschikt. Daarnaast bescheiden toetsen, een strakke ritmesectie en soms de tweede stem van (dochter?) Leila Watts.

Een nummer-voor-nummerbespreking zou het veel te lang maken, maar iedereen die van frisse gitaarpop met een alternatief gevoel houdt, zal hier vrolijk van worden. Iedere keer weer ben ik verbaasd over de variatie en toegankelijkheid van de muziek, zonder dat het te gemakkelijk wordt. Poëtische teksten die soms grappig, dan weer ernstig zijn.
Dit alles in een fraai kartonnen klaphoesje met daarin een tekstboekje inclusief bandfoto. Bij musiczine vond ik dit recente interview, waarin Watts de albumtitel verklaart en meer over de achtergronden vertelt.

Dan resteert de vraag: wanneer ligt Triptych na de officiële releasedatum van 26 april nou eindelijk écht in de (betere) platenzaken? Dit is namelijk te mooi om alleen te streamen... Nogmaals dank, Erwin!

Gelukkig bewaard John Watts op dit album het beste tot het laatst. Blue Sound is een heel fraai nummer.
Ondanks de hoge waardering (van welliswaar slechts 12 stemmers) was het voor mij verder een vrij teleurstellend album met een gemis aan passie, boosheid, fijne liedjes en vooral noodzaak. Zoals eigenlijk bij alle albums van John Watts sinds midden jaren 80.
Maar John Watts heeft een hoge gunfactor bij mij, de eerste drie albums draai ik nog regelmatig, zijn eerste twee solo-albums waren ook best ok, en het lijkt mij verder ook een sympathieke (vak)man. Maar wel aan het einde van zijn houdsbaarheidsdatum...Inmiddels alweer 70 jaar oud.
Voortschrijdend inzicht dat het zo echt niet verder kan maar vooral ambitie gaan zorgen voor verandering, het roer gaat om zoals op de bandwebsite staat te lezen.
Op 7 september komt het nieuwe album Punkt uit.
“It means full stop,” he says. “It marks the end of something, the old way of doing things.” “I’ve always been artistically in total control,” en “It’s the only way I could make it work. But Punkt. has been my first proper creative collaboration since the early days of being in a band. And I loved it. This is how I want to work from now on, pooling talents to make something none of us are expecting. It’s time to let go of mental restraints, expand and open new doors.”
Punkt. is Watts’ 26th album. It kicks off year two in his five year plan to rekindle his name in territories that have largely forgotten him.
​“The question I get asked most often over here in Britain, whenever I do a show that kicks off, or speak to someone in the business is, ‘Why haven’t I heard of you?” Well, that’s what I intend to fix in the coming years.”

Het album Punkt. is geschreven en opgenomen met producer Tony McAnaney. Afgelopen week is de eerste single verschenen. Two sides of Punkt! met de nummers Conclusion en When loves goes Wrong
https://www.youtube.com/watch?v=NaJk31C2c4w
https://www.youtube.com/watch?v=NKBxRYNf7Sk

De bedoeling is om hiermee eindelijk eens door te breken in Groot Britanië.
De passie en de noodzaak zijn terug en het klinkt onverwacht lekker.