Christopher Cross - The Best Of (1991)

Voor 'Sailing' steekt deze verzamel net boven het gemiddelde uit: 3,5 dus!

Mee eens!

Ik niet. De uitschieter in het repertoire van CC is voor mij Ride like the wind. Ik heb nooit begrepen dat dat bij ons géén hit werd en het slaapverwekkende Sailing wél. Ik de VS hadden ze dat beter begrepen: daar werd Ride like the wind een nummer 1 hit (en Sailing kwam tot #2, dus erg veel maakte het ook niet uit )

Ik vind de keurig verzorgde muziek van Christopher Cross eerlijk gezegd wel aangenaam luistervoer voor in de late uurtjes, maar het is een beetje als een snoeppot met teveel zoetigheid: veel van die trage nummers achter elkaar gaan een beetje tegenstaan. Daarom is het jammer dat hij niet meer nummers van het kaliber RLTW in zijn repertoire heeft.

Over deze CD: een verzamelaar van 12 nummers is natuurlijk wat aan de korte kant, maar misschien is het in dit geval wel beter, om het effect van overdaad te voorkomen. En al zijn beste/bekendste nummers staan er in elk geval wel op.

Misschien heb ik Sailing gewoon wat te vaak gehoord. Want het op een vergelijkbare manier voortkabbelende Words of wisdom vind ik dan weer wél een prachtig nummer.

Een redelijk album van een veelbelovend talent in de muziek. De uitschieters in dit album blijven Ride like the wind en Arthur's theme. Hij heeft jammer genoeg daarna het succes niet meer kunnen herhalen.

Christopher Cross kan bij mij wel een potje breken: fijne songs, veelal uitstekend geproduceerd. De tragiek zit 'm een beetje in de vliegende start van het debuutalbum waardoor de verwachtingen voor het vervolg hooggespannen waren. Te hoog. Cross kon die op de vervolgalbums niet helemaal waar maken en - hoewel hij door bleef gaan met albums uitbrengen - raakte hij uit de gratie bij het koperspubliek.

Deze verzamelaar probeert een overzicht te geven van de albums uit de jaren '80. Uitstekend is de keuze voor opener Ride Like the Wind. Ook Allright is prima, maar jammer dat de mooiste songs van Another Page (1983) worden gemist, zoals 'Think of Laura' en 'Talking in my Sleep'. Words of Wisdom van dat album staat er gelukkig dan wel weer op. Poppier album 'Every Turn of the World' (1985) is met vier tracks beter vertegenwoordigd, maar boeit me minder. Te duidelijk moest Cross hier compromissen sluiten. De twee songs van Back of my Mind (1988) zijn aardig maar vallen door het blikkerige geluid uit de toon.

De doorbraak voor Cross was niet bij zijn debuutalbum, dat in Nederland pas in 1981 begon te verkopen, maar in hetzelfde jaar met de single Arthur's Theme, voor de film 'Arthur', geschreven samen met Burt Bacharach. Terecht natuurlijk dat dit nummer op deze verzamelaar staat.

Een compromis, maar dat geldt voor iedere verzamelaar, en ook deze CD ontkomt niet aan die kwalificatie. Met 49 minuten ook wel een beetje kort, maar verklaarbaar, want er verscheen behalve de CD ook een LP van het album. Toch zeker wel een voldoende.

Ook bij mij kan Christopher Cross per saldo weinig kwaad doen. Ik ben hem blijven volgen, ook nadat het succes afnam. Ik ben naast zijn eerste vier albums zelfs nog in het bezit van Rendez-vous (1992) en een live-album genaamd The Carlyle Sessions, met overwegend jazzier uitvoeringen van zijn bekendste nummers.

Maar wat ik hierboven schreef, blijft waar: teveel zoetigheid is overkill, vandaar dat ik mijn muziek slechts in beperkte doses tot mij neem. Maar als liefhebber van dit soort AOR-pop - tegenwoordig noemen ze dat 'yacht rock', een term die pas begin deze eeuw werd geïntroduceerd - smaakt het me nog steeds goed: overwegend sterke nummers, fraai en strak uitgevoerd, vaak met de beste sessiemuzikanten, en perfect opgenomen.
Ik zie dat ik hier eerder slechts drie sterren aan heb toegekend. Wellicht vanwege de korte speelduur en de ietwat onevenwichtige samenstelling, waar ook Wandelaar op doelt. Een halfje erbij mag echter wel, vanwege de kwaliteit van het gebodene.

Dat is inderdaad wel fijn, want dat nummer ontbreekt dus op zijn reguliere studio-albums. Het is inderdaad geschreven voor een filmsoundtrack, maar ik heb nooit begrepen waarom hij deze Amerikaanse nummer één-hit niet op zijn tweede album heeft geplaatst. Misschien omdat er ruim een jaar tussen zat? Hoe dan ook, het had, ook klanktechnisch en productioneel, niet misstaan bij de andere nummers op dat album en het had die plaat misschien nog een boost in de verkoop kunnen geven.

Ja, dat is inderdaad een beetje vreemd. Think of Laura was zelfs nog een Amerikaanse top-10 hit, dus die had er eigenlijk zeker op gemoeten. Wel een verlate hit trouwens, want het werd een jaar na dato alsnog een hit in de VS, omdat het regelmatig te horen was in een veelbekeken sitcom waar een zekere Laura in voorkwam.