Een geweldig album van Roach. Waarschijnlijk na We insist..... of misschien samen met We... zijn beste werk, althans wat ik tot nog toe gehoord heb.
De line-up is als volgt:
Booker Little - Trompet ;
Julian Priester - Trombone ;
Eric Dolphy - Alto, Bas Klarinet en fluit.
Clifford Jordan Tenor ;
Mal Waldron - Piano ;
Art Davis -Bas
Max Roach - Drums
Abbey Lincoln (Zang)
Prachtige plaat met zeer duidelijke Afrikaans en Cubaanse invloeden. Net als op We Insist! Max Roach's Freedom Now Suite (1960), combineert Roach maatschappelijk culturele problemen met Jazz muziek. Abbey Lincoln zingt een prachtige protestsong op Mendacity
De volgende nummers springen er vooral bovenuit: Gravey's Ghost (en dan vooral de laaste 4 minuten, hierin komt de afrikaans en Cubaanse percussie geluiden het best tot zijn recht) , Praise for Martyr, het nummer heeft prachtige solo's en mendacity. Het totale album ademt een energiek en krachtige sfeer uit.
Dit album heeft hart, ziel, maatschappelijke context en een zeer mooie technische spel.