Vreemd toch dat deze 'band' en deze plaat zo onopgemerkt zijn gebleven. Mooie nummers, uitstekend gespeeld met akoestische instrumenten tien jaar voordat 'unplugged' de mode was, behoorlijke teksten die echt ergens over gaan. Het zal wel het vlees-noch-vis-principe (geen pop, geen folk, geen luisterlied) ofwel de Nederlandse hokjesgeest zijn die Overstekend Wild van de bekendheid heeft afgehouden
Het laatste nummer is echt macaber, luguber, sinister. Deze prachtplaat moet toch ergens nog op de kop te tokken zijn voor een prikkie.