Ghostface Killah - Set the Tone (2024)

Wat een hoop features. Al iets bekend van producers?

Ben op de helft (track 7) en dit klinkt als een heel fijn Ghost album.

Edit: kakt idd flink in en staan echt wat gigantische missers op. Jammer

Ik heb hem volledig geluisterd en word er (nog) niet blij van… Beetje half-ass producers allemaal. Had een Marco Polo oid laten produceren.. Maar rappers als Ghost willen niet betalen voor beats dus krijg je mediocre...

Vandaag twee luisterbeurten gegeven. Klinkt wel leuk, op een paar enorme gedrochten na.

De mediocriteit overheerst… Beats zijn echt heel slecht, gastartiesten het en der ongeïnteresseerd en GK kan gewoon echt niet meer brengen wat hij kon.. Weinige is dit nog gegeven op die leeftijd (behalve Masta Ace dan) dus neem het hem niet kwalijk. Dit album is volledig overbodig maar hey de kassa moet rinkelen dus prima zo.. 2,5*

Inderdaad zeer matig, maar ik mag toch hopen dat dit niet alleen is om de kassa te doen rinkelen.

Ach ja dat r&b vibeje is best lekker met dit lentezonnetje.

En het blijft Pretty Toney, maar het album kent echt teveel features en stijlen, plus Ghost z'n stem is ook niet meer zo eigenzinnig als ie ooit was. Daarom vraag je je soms af van wie het album ook alweer was.

Werd wel enthousiast toen ik hoorde dat hij met een nieuw album aan zou komen maar als ik het hier zo lees dan ben ik wat sceptisch geworden. Vind zo wie zo dat vanaf 36 Seasons dat de beats erg schel klinken met weinig bass en zijn hoge stem daarin overschreeuwt dan ook nog de beat. De albums na Apollo Kids komen ook zelden tot nooit langs in mijn playlists.

Het is ook niet bepaald zo dat ik verheugd ben Ja Rule na jaren weer eens te horen...

Album inmiddels twee keer geluisterd. Ik hoopte dat de mensen hierboven te snel liepen te zeuren en dat Kos gelijk had, maar helaas... dit is bij vlagen echt tergend slecht. Producties klinken soms wel heel plastic en de R&B-refreintjes zijn (zelfs voor Ghosts doen) vaak wel heel corny. Meestal vind ik Ghost zelf wel een constante factor op zijn albums, maar hij klinkt wat schreeuwerig en nietszeggend. Nas rapt hem er met gemak uit en zelfs Kanye vind ik opvallender (niet perse beter) klinken dan de Ghostface. Jammer dit...

Jammer.

Set the Tone (Guns & Roses) heeft zoals de (sub)titel al deed vermoeden twee verschillende gezichten. Hij komt met vrij rechtlijnige en simpele Hip Hop, terwijl de overigens nummers meer in de richting van R&B/Soul liggen.

Qua gastartiesten had ik best wel zin in, vooral voor fans van NY-Hip Hop zag het er wel goed uit. Ghostface Killah met Jim Jones, Sheek Louch, Method Man, Raekwonn Nas, Kanye West, Fat Joe, Ja Rule, AZ, Busta Rhymes én Remy Ma? Best interessante line-up als je het mij vraagt!
6 Minutes is een dertien-in-een-dozijn nummer waar vooral opvalt dat Jim Jones voornamelijk op beats van Harry Fraud degelijk klinkt, hier is hij weer matig. Pair of Hammers en Skate Odyssey vind ik dan wel leuke nummers van de Wu-familie. Scar Tissue is ook één van de hoogtepunten van deze LP, voornamelijk Nas doet het goed. No Face met Kanye klinkt ook fijn, leuk om Kanye nog eens zo te horen. Aanstekelijk fout refrein ook van Ghost. Cape Fear en Fat Joe zijn bijdrage zijn niet bijzonder, wel fijn.

Na al die jaren was ik toch best benieuwd naar een Ja Rule gastbijdrage, hoe zou hij nu klinken? Verschrikkelijk, hij is echt slecht op Bad Bitch. Locked In is oké, AZ doet het niet slecht. Shots zou niet verkeerd klinken als solonummers van Serani... maar wat doet dit op een Wu-Tang geaffilieerd album en met een extra bijdrage van Bus-a-Bus?

Persoonlijk ben ik nooit de grootste fan geweest van Ghostface Killah. Heb hem altijd wel goed gevonden, al heeft hij me nooit veel gedaan. Hier vergeet ik vaak dat het zijn album is, net omdat er zoveel andere mensen voorbij komen. Wanneer hij me opvalt is het met zijn geschreeuw ook niet altijd even positief, zijn beste jaren liggen toch achter zich vrees ik.

Er staan geen nummers op waar ik naar terug wil grijpen. Jammer, misschien zal Supreme Clientele 2(: Indiana Tone and the Temple of Goons ) beter zijn.

2,5*

Wat een vreemd, toch wel mislukt album. Ik vind het tof dat Ghostface zijn veelzijdigheid in één album probeert te stoppen, en ik vind er zelfs thematisch ook wel iets voor te zeggen om de guns en the roses (eens) te combineren, maar nee, dit werkt niet. Het album schiet alle kanten uit, inclusief een paar echt bizar slechte gastoptredens en uitschieters voor de club. Method Man is weer eens de beste.

Die Let Me Love You remake is wel heel treurig.

No face is toch echt wel een op en top ghost track!!