Efterklang - Things We Have in Common (2024)

Efterklang..... er was een tijd dat ik echt helemaal opging in de klanken die we op dit album horen (ik denk daarbij aan bijvoorbeeld een Wild Beasts).
Maar die sound lijkt een beetje verleden tijd en nu ik Things We Have in Common hoor overvalt het me met melancholische gevoelens, of is het gewoon de sfeer die hier wordt neergezet?

Wat maakt het uit: Things We Have in Common blijkt een zeer fijn, ietwat dromerig album. Spannend, broeierig, ontspannend, sprankelend en met bijdragen als die van Beirut alleen maar sfeerverhogend.

Ik ben benieuwd hoe het opgepikt gaat worden, want Efterklang is niet echt meer het snoepje van de week, maar dit album mag best door velen gehoord worden. Ik had nergens op gerekend, maar dit is een onverwacht zeer fraai cadeautje.

En "Things We Have In Common" gaat over collectieve spiritualiteit en erbij horen, zegt de bijsluiter, op het eerste gehoor zit het wel goed in mekaar, inleefbare (pop)songs. Was ook benieuwd naar de bijdrage van Mabe Fratti en Beirut. Plant lijkt als twee druppels water op…?

Het Deense Efterklang heeft altijd al het vermogen gehad om new age spiritualiteit in hun licht dansbare sound te stoppen. Ze zijn zich bewust van de binding met hun publiek, en ook nu Things We Have in Common, hun zevende plaat verschijnt, bedanken ze tijdens de release oprecht de volgelingen die ze altijd blijven vertrouwen, volgen en steunen. Oerlid Rune Mølgaard verlegde zijn aandacht voor een langere tijd naar de Mormoonse kerk, maar sluit hij zich nu weer bij Casper Clausen, Mads Brauer en Rasmus Stolberg aan.

Hierdoor bestaat Efterklang weer in dezelfde topsamenstelling als op hun eerste twee albums en herenigen ze de krachten waar het Things We Have in Common reisverslag uit voortvloeit. Een ontdekkingstocht welke vooral dicht bij hunzelf blijft. Forenzen in de innerlijke gedachtegang, met deurtjes die lang gesloten blijven. Onder de kieren schijnt het licht door, een openbaring welke tot een fantastisch samenspel leidt.

Ondanks dat Rune Mølgaard altijd aan het gezelschap verbonden blijft, schrijft hij nu weer volledig mee, en is de muzikant medecomponist bij zeven van de negen stukken. Rune Mølgaard heeft behoefte aan rust en regelmaat, zekerheden die Efterklang hem bieden. Het belang van vriendschap. Onbeantwoorde vragen vervagen, omdat de doelstelling daarachter van steeds minder belang is. Efterklang zoekt tegenwoordig het heil in meditatie. Het is niet zo dat het viertal op de Parades lijn verder gaat, het laatste album waar ze als bandeenheid letterlijk samen zijn, daarvoor is Efterklang teveel gegroeid. Het is dus weldegelijk een Windflowers vervolg.

Bergen verplaatsen door simpelweg stenen te verleggen. De zwaarte verdelen. In Balancing Stones introduceert de uit Guatemala afkomstige Mabe Fratti haarzelf. Ze draagt het Maya mysterie in de inheemse zangpartijen uit. Ook hier is er sprake van saamhorigheid en verbondenheid. Juist die Midden Amerikaanse cultuur maakt geen onderscheid en is een samenvoeging van volkeren die in vrede naast elkaar en met elkaar leven. Normaal verschuilt de zangeres zich achter de cello, hier is ze totaal aan haar vocale kunsten overgeleverd. Overgave dus, in een warboel van exotica en nachtclub elektronica.

Ze helpt Casper Clausen in het formeren van keuzes. Hij is niet alleen in de stilte, de spirit van Mabe Fratti waakt over hem. De Deense winter zoekt het zonlicht op en doorbreekt de Noorderlicht belevenis. Heimwee naar het onbekende, heimwee naar het nieuwe. Bij Plant is de cello wel haar metgezel. Op lichtgewicht klanken laat ze Efterklang opnieuw verdwalen, en dus ook opnieuw vinden, uitvinden. Het is bijna jammer dat Casper Clausen dit genot doorbreekt, al kleurt zijn stem prachtig bij het voorbereidende Mabe Fratti werk. Vervolgens pakt Efterklang grootst uit zoals we van ze gewend zijn. De kille synths staan voor de thuisbasis en geven er een jaren tachtig tintje aan.

Het akoestische Getting Reminders laat ons vluchten voor oorlogen, natuurgeweld en vrijheid. Opofferen en incasseren. Zach Condon van Beirut voegt hier met zijn trompetspel vreugde aan toe. Vreugde waar we onze winst uit halen, al blijft die kenmerkende treurende ondertoon zeker aanwezig. Het is een pad met de nodige strubbelingen en tegenslagen. Het Ambulance gevaarte verkeerd nog in alarmfase een. Een schurend monster waarin elektronica, koperblazers en gitaargeweld elkaar treffen en onwennig elkaar betasten. Gedurfde jazzy postpunk en stukken donkerder dan we van Efterklang gewend zijn.

Rune Mølgaard ontfermt zich over Leave It All Behind. Wat is het fijn om zijn klassieke geschoolde pianospel te horen. Als zorgvuldig geplaatste regendruppels schudt hij het verleden van zich af. Zo kan je ook een traumatische identiteitscrisis verwerken, door deze in schoonheid om te zetten. De tijd als vijand, het onvermogen om fouten te herstellen.

Zelf ben ik geen voorstander van een vocoder, sinds Bon Iver deze in de folk geïntroduceerd heeft, is dit instrument prominent aanwezig. De Shelf Break jazzbreaks maken het kloppend, waardoor deze stoorzender al snel naar de achtergrond verdwijnt. Ook nu zorgt het zenuwachtige toetsenwerk van Rune Mølgaard voor de juiste disbalans, en weten ze mij te overtuigen. Door de hoge kopstem klinkt Casper Clausen nog kwetsbaarder, nog fragieler, klein en ijl in volle overgave. Laten we bij Sentiment het beestje maar bij zijn naam noemen. De donkere dagen komen eraan, en we raken al eventjes in een kerststemming. Daar hoort de mannelijke zelfverzekerde kant van Casper Clausen bij. Deze onbelichte zijde bezit hij dus ook. Een aangename gedaanteverwisseling, nog steeds zacht, maar stukken aardser, menselijker.

Als dirigent van South Denmark Girls’ Choir geeft Sønderjysk Pigekor het Animated Heart een ziel mee. Het is een voortzetting van samenwerkingen met het Copenhagen Philharmonic Orchestra, The Happy Hopeless Orchestra en The Danish National Chamber Orchestra. Juist ondersteund door een breed scala aan geschoolde muzikanten voelt Efterklang zich in hun element. Verrassend kiezen ze hier voor een koor en niet voor een orkest. De kaalheid van Casper Clausen stem tekent zich af tegenover de hemelse klanken, die spaarzaam aanwezig zijn. In het The Beatles achtige To a New Day sluiten ze weer aan, een krachtbron welke Efterklang als trotse vrouwen op hun eindstation verwelkomt. Hopelijk geen definitieve eindbestemming, maar de juiste plek om te acclimatiseren. De pelgrimstocht is nog in volle gang.

Efterklang - Things We Have in Common | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com