Miles Davis - The Complete on the Corner Sessions (2007)

Kent iemand toevallig deze uitgave?
Verzamelaar?
Outtakes?
Restopnames?

Help!

Het is een verzamelaar met de complete studio opnames (incl originele albumtitels, outtakes en restopnames) van de periode '72-'75. Uit deze opnames zijn de albums Big Fun, Get up with it en natuurlijk On the Corner voortgekomen. Als je deze platen al hebt, biedt dit pakket alsnog dik 2 uur nieuwe muziek. Het is het 4de en laatste deel van de complete opnames '69-'75. Ook interessant is het om de unedited On the Corner album takes (dus voordat producer Teo Macero en Miles gingen knippen en plakken) te horen en te vergelijken met het uiteindelijke resultaat. Echt een box voor de liefhebber en de compleetisten onder ons.

waar staat on the corner sessions voor. Heb je die ook van andere artiesten?

Nee, On the Corner is een plaat van Davis die is voortgekomen uit deze sessies.

oow oke ik ga deze maar eens downloaden

Voor de liefhebbers van 'Electric Miles' absoluut een must. Helaas is deze gelimiteerd uitgegeven. Een klasse beter dan de box van Bitches Brew, waarvan eigenlijk de originele cd-stukken verreweg het mooist zijn. Vrijwel alles van de On The Corner box zindert van de spanning en levert bij elke beluistering weer nieuwe dingen op, die je eerder niet opvielen. Miles Davis geeft met dit werk, evenals met Pangaea en Agharta een duidelijk signaal af naar de Jazz: het genre is nauwelijks nog vernieuwend - Davis had geen keuze; zo moest het klinken. Vergelijk Bob Dylan die de folk elektrocuteerde.
Wat mij aangaat: Miles Davis heeft gelijk gehad. Ik zou zo gauw niet weten wat er aan echte vernieuwing/avant-garde binnen de jazz is toegevoegd sinds 1973, behalve misschien The Art Ensemble Of Chicago of Meredith Monk. Vernieuwing is in ieder geval allesbehalve een trend binnen die stijl. Dan is men binnen de klassieke muziek inventiever bezig!
Een afrekening als deze ligt niet meteen lekker in het gehoor. Maar langzaam maar zeker hecht het zich aan je vast.

Een geweldige DVD die aansluit op mijn verhaal (of andersom natuurlijk): Miles Electric - a different kind of blue.

Wat een onzin!!

Ten eerste was dit album van Davis niet vernieuwend. ten tweede, in hoeverre is dit jazz? en ten derde als jij AEC en MM tot het meest vernieuwende binnen de jazz vanaf de jaren 70 ziet dan heb je veel gemist.

edit: "vernieuwing is in ieder geval allesbehalve een trent binnen de stijl"....

Beetje denigrerende reactie, pretfrit.
Maar goed, we hebben het hier gelukkig niet over communicatie, maar over muziek.
Ik ben het niet met je eens dat dit geen vernieuwende muziek is. Ik ben het wel met je eens dat deze muziek verder gaat dan de meeste jazz uit die tijd. Mede vanwege het improviserende karakter vind ik dit toch behoren tot de jazz.
Wat betreft het derde punt: vernieuwende jazz vanaf de helft van de jaren zeventig - ik ben, serieus, erg geïnteresseerd in avantgardistische jazz die is uitgebracht na die tijd. Noem mij a.u.b. jazzartiesten of -platen waar ik volgens jou zou moeten luisteren die na 1973 zijn uitgebracht.
Ik hoop namelijk echt dat de stellingen uit bijvoorbeeld dit essay te pessimistisch zijn, al lees ik weinig anders. Ben benieuwd naar je reactie.

Ik kan hier mijn excuses aanbieden , maar kon bij nader in zien niets denigrerends vinden.

Vooruit, het is vernieuwende muziek geweest. maar miles had voor dit album al Bitches Brew en A Tribute to Jack Johnson uitgebracht wat beiden ook electrische funk/rock/jazz is

Ach ja, het is zeker wel een soort van jazz

dat is lekker makkelijk. Maar ik maak het mezelf ook makelijk en kaats deze bal terug..Beter zoeken dus!


Ik he de link niet eens gelezen als jij vast wil houden aan het idee dat er na 1973 geen vernieuwende jazz meer is uitgebracht dan moet je dat vooral doen, het maakt mij niet uit. Ik win niets met deze discussie, dus ik laat het hier verder bij

Het gaat mij er vooral om dat je bij het aanprijzen van dit album een heel genre omlaag haalt met een air alsof je de waarheid wat jazz betreft in pacht hebt.

Het gaat er mij niet om vast te houden aan een bepaade stelling. Het is denk ik beter dat we dit onderwerp verder laten rusten. Over muziek valt genoeg te discussiëren, en inderdaad: winst levert het zelden op. Dat hebben we dan bij deze ook weer gehad.

Wel een verdomd interessant essay trouwens. Ik heb weer wat geleerd. Bedankt

Snif, tegenwoordig bijna onbetaalbaar. Ik heb al drie van de 'complete sessions', maar deze ligt voorlopig een beetje buiten het bereik...

Ik verwachtte van de 4 complete sessions van deze het minste, simpelweg omdat ik het originele On the corner album ook het minste vind van de 4 (het is mij te eenvormig, met name qua ritme).
Maar ik ben aangenaam verrast, deze is denk ik het beste of in ieder geval het meest interessante. Het is alles behalve eenvormig, het gaat echt alle kanten uit. Lange rustige nummers zoals Ife en He loved him madly (die we eigenlijk al kennen) tot behoorlijk harde en snelle nummers zoals Calypso Frelimo en What they do (misschien wel het heftigste stuk dat Miles in de studio heeft opgenomen), blues, pornomuziek (kan er niks aan doen maar die associatie heb ik nu eenmaal met Maiysha), lekker divers dus. Om de zoveel maanden pak ik de boxen weer eens uit de kast, maar ik merk dat ik deze vaker pak dan de anderen.
Enkele van mijn favoriete Miles solo's staan hierop en het wah wah effect dat hij in deze tijd bijna uitsluitend gebruikte ben ik hierdoor ook echt gaan waarderen. Verder is de vormgeving van het geheel prima, mooie stalen box, en ook de uitgebreide liner notes zijn informatief. Met andere woorden, het geld zeker waard.