Slowly Rolling Camera - Silver Shadow (2024)

De voorgaande plaat 'Flow' viel me wat tegen, terwijl de voorganger daarvan 'Where the Streets Lead' me heel erg beviel. Ik ben erg benieuwd naar deze plaat. De band staat garant voor wat softe jazzrockfusion die altijd wel lekker weg luistert, maar soms wat vervaarlijk tegen het erg gemakkelijke aanleunt.

Opgenomen met erg bekende, moderne jazzmuzikanten zoals bassist Jasper Hoiby, trompettist Verneri Pohjola, gitarist Stuart McCallum en saxofonist Josh Arcoleo, is dit de volgende stap van het trio in de wereld van de Cinematic Jazz (Filmische Jazz), waar ook Mammal Hands, Gogo Penguin en Cinematic Orchestra.

Ik moet zeggen dat ik in eerste instantie wel enthousiast was bij deze bands, maar bij elke nieuwe release valt me op, hoe beperkt dit subgenre eigenlijk is. Toegegeven, het is weer een dromerige plaat, en als je je ogen dicht doet en wilt wegdromen, is deze plaat weer ideaal. Maar omdat we nu inmiddels een heleboel van dit soort platen hebben, word het ook allemaal heel erg veel van hetzelfde.

Ik vind deze plaat wat saai en het meandert maar een beetje door zonder ergens echt spannend te worden. Misschien draai ik zelf te veel freejazz, free fusion en allerhande avantgarde, dat ik mijn aandacht hier niet bij kan houden. Sterker nog, ik word hier erg onrustig van. Jammer, want ik vond de band wel even leuk. Maar nu dus niet meer.