The Cold Stares - The Southern (2024)

Zanger Chris Tapp kondige het al aan; de heren wilden min of meer het geluid 'vangen' van de staat waar ze vandaan komen; Indiana.
De plaat bevat dan ook wat meer folkelementen dan voorheen, de songs klinken hier en daar ook een tikkeltje bedachtzamer in vergelijking met de voorgaande platen van de band. Waar Tapp voorheen recht op zijn doel afging is er nu meer ruimte gekomen voor een breder palet aan klanken.
Luister het haast psychedelisch aandoende Confession en Robin Trower liefhebbers zouden meteen tot aanschaf overgaan. Het weidse en bluesy geluid is van een prachtige schoonheid.
Het broeierige Level Floor Blues zet die lijn deels door, sompig en traag voortschrijdend, typisch een Tapp song waarbij het geluid van de band goed tot zijn recht komt.
Niet alles is even sterk aan deze plaat, op enkele tracks valt Chris teveel in herhaling en tapt hij vaak uit zijn eigen vaatje.
Het voelt dan af en toe aan als een herhaling van zetten, zeker op de 2e helft van de schijf is hier sprake van.
Dat neemt niet weg dat de heren het songmateriaal met smaak weten uit te serveren. Er staat geen enkele slechte song op dit schijfje en dat is ook wat waard.
The Southern is niet zo sterk als voorganger Voices, maar genietbaar is het schijfje zeker.