Omar Apollo - God Said No (2024)

Omar Apollo is hier totaal onbekend, of het moet zijn TikTok hitje Evergreen zijn. Overzees is zijn ster echter rijzende en is hij mateloos populair.
Dit is het tweede volwaardige studio album van de Amerikaan, naast een handvol ep's die hij eerder uitbracht. Indie r&b in de stijl van Frank Ocean, vooral in de wat rustigere nummers, evenals het gebruik van overmatige autotune/stemvervorming. Het is een irritant stijlmiddel dat Omar niet nodig heeft, want de ideeën en liedjes zijn over het algemene prima.
Spite is een heerlijk radio hitje dat opbeurend klinkt, maar eigenlijk verhaald over een relatie die over is waarvan Omar dit maar niet kan accepteren. Done with You is Italo disco, en ook hier weer is de beat vrolijk maar gaat de tekst over een gebroken hart. Drifting en Life's unfair hebben een fijne groove, en Plane Trees is een liedje dat mooi klein gehouden wordt. Maar het venijn zit in de staart. Pedro is een fraaie (deels) spoken word door acteur Pedro Pascal, als aanloop naar de prachtige afsluiter Glow waarin Omar's moeder ook nog een klein rolletje vervuld.
Al met al een prachtig album waarin Omar zijn talent laat zien om lichtvoetig te klinken, maar te zingen over hartzeer als jonge trotse queer man.
De stemvervorming had hij mogen weglaten, maar dit stijlmiddel lijkt nogal hardnekkig in de muziek van tegenwoordig.

Langspeelplaat nummer 2 van Omar Apollo. Voorganger Ivory beviel best goed. Dit album dan, dat opent met het vrij klinische Be Careful With Me, gevolgd door het disco-funky Spite. Een nummer waarbij je automatisch mee gaat knikken. Een leuk nummer. Less of You is heel electronisch, of noem het eclectisch. Wel lekker veel energie zit er in. Done With You vind ik dan weer wat makkelijk. Plane Trees is een wat lijzige ballad en in Drifting zit wel lekker wat spanning. Jammer dat hij op Empty gebruik maakt van de stemvervormer, die trend begrijp ik echt niet. Het daaropvolgende Life’s Unfair is dan weer wat saai en ook Against me doet het niet voor mij. De zang op While U can irriteert mij wat, dan ligt Dispose of Me een stuk fijner in het oor. Bij How krijg ik en The Weeknd gevoel en op Pedro horen we Pedro Pascal. Afsluiter Glow dan, die is niet meer dan aardig.