Renée - Reaching for the Sky (1980)

Geweldig album, een aanrader! De mooie stem van zangeres Anja (Renee), de goede muzikanten op dit album en de experimentele nummers maken deze LP toch wel een beetje een Nederpopklassieker, ondanks dat 'ie enigzins ondergewaardeerd is gebleven. De opvolger 'The future none can see' uit 1982 had duidelijk veel meer succes.

Toptracks; Dry your tears en het wat hevigere 'It's absurd'. En natuurlijk die rij aan Tipparade-hits die van deze plaat afkwamen; 'Sad man', 'Jimmy' en 'Come closer'.

Dit is een leuke plaat, maar experimenteel???? Dat dacht ik toch niet.
Gewoon leuke pop met af en toe een rockrandje en hier en daar reggea-invloeden. Luisteraars die op zoek zijn naar echt experimentele muziek moeten deze plaat toch echt links laten liggen.

Dit was mij onbekend maar ik heb die al een tijdje liggen. Dat was mij toen niet bevallen maar vandaag wel. Tussen 80's sophistipop en softe yachtrock met wat dub en funk invloeden, het doet me wat denken aan Swing Out Sister of zo. The Blue Nile maar voor in de disco. Voor mij is Lay me down het prijsbeest.

Ik zag dit afgelopen weekend hier in een kringloopwinkel liggen, weliswaar met een andere (mooiere) hoes. Moest het opzoeken, kende het niet, maar zag de Nederlandse namen in de credits. Toch laten liggen, geen idee of het in m'n straatje past.

Soms breng ik zo eens iets mee gewoon omdat het een mooie hoes is en wordt ik wel eens verrast.
Heb zo een tijdje geleden Sensuous van Cornelius van 2,5€ gekocht