Met ‘Starchild’ heeft Teena Marie weer een geslaagd album op haar naam staan. Vroege invloeden van dance zijn op dit album al te horen, en ik moet dit album dan ook vooral prijzen vanwege het frisse geluid dat het met zich mee brengt. Uptempo’s worden afgewisseld met ballads, en die afwisselingen zijn erg goed gedaan. Het album is tevens voorzien van een eerbetoon aan Marin Gaye die dat jaar werd doodgeschoten. Teena nam voor dit album de productie in eigen handen, met succes overigens, want dit werd haar meest succesvolle album. Net als bij een aantal van haar andere platen, staat hier die krachtige stem van de opvallende doch onbekende zangeres weer in het middelpunt. Het mooie aan een aantal van haar albums zijn dat je als het ware op een muzikale ontdekkingsreis gaat. Je weet nooit wat je voorgeschoteld krijgt (soms erg mooie nummers, soms matige), maar interessant blijft het altijd. Op dit album staat (voor mij) geen nummer dat boven de rest uitspringt, ondanks dat steekt ieder nummer structureel prima in elkaar en dat is voor mij voldoende, al heeft ze mooiere albums gemaakt.