Trentemøller - Dreamweaver (2024)

De hoes is alvast prachtig. Album staat bij te beluisteren albums voor vandaag.

Nog opvallend weinig reacties hier. Is de Trentemoller hype voorbij?

Die hype is alweer een jaar of 14 voorbij, maar hier wordt het ook voor de die-hards nogal saai vrees ik. 3 kleine lichtpuntjes (I Give My Tears, In a Storm en Closure). Voornamelijk heel erg saai voor de rest. Cocteau Twins echo's maar compleet zonder fut of interessante wendingen. En die zangeres helpt ook niet erg mee.

De Noord-Europese variant van Slowdive, dacht ik bij het horen van Nightfall. Deze sfeer zou ik net wat vaker op deze plaat willen tegenkomen, maar de 80's-revivals op dit album, waar The Cure af en toe niet ver weg is, smaken ook prima.

Ik dacht bij beluisteren: dit moeten ze lekker overlaten aan Slowdive. Heel gezapige plaat vind ik het, heel jammer.

Een nummer vond ik al voldoende om te veronderstellen dat de leercurve van Trentemöller weer een andere wending heeft genomen. Als je toch een stijl hebt die in beginsel als heel eigen bekend staat, waarom moet je dan proberen steeds andere stijlen je eigen te maken?

Ik bedoel 5 of 6 maal Slowdive (afhankelijk van hoe je telt) is ondertussen zo voldoende dat ik ondertussen wel eens een Fastdive wil.

Trentemoller is natuurlijk al een tijdje bezig om dance achter zich te laten en zich te bewegen richting....tja...postpunk vibes, shoegaze, dreampop met een melancholische twist. Ofzo. Flarden van de Soft Moon. De vorige platen hadden zo hun momenten maar deze vind ik over de hele lijn geslaagd.

Hij had vanavond tijdens het concert in Paradiso ook een shirt aan van The Soft Moon. Prima optreden, de nummers komen live wat beter tot z'n recht. Maar de score blijft staan, het is allemaal weinig spannend. De tracks die ze buiten dit album om speelden waren spannender.