Horse Jumper of Love - Disaster Trick (2024)

Ken je dit al, Elbow?
Lekkere laidback Powerpop/noiserock.

Gates Of Heaven en Today’s Iconoclast zijn van de uitgegeven singles de mooiste.

Ja hoor! Leren kennen door het radioprogramma Duyster op radio 1.

Toptip!

Merci

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Horse Jumper Of Love - Disaster Trick - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Horse Jumper Of Love - Disaster Trick
Horse Jumper Of Love tapt op haar nieuwe album Disaster Trick uit een inmiddels bekend vaatje, maar de songs van de Amerikaanse band zijn op het nieuwe album een stuk beter en klinken echt fantastisch

Dat de Amerikaanse band Horse Jumper Of Love geweldige gitaaralbums kan maken liet de band uit Boston al horen op So Divine en Natural Part, maar dat het nog beter kan is te horen op Disaster Trick. Het is deels de verdienste van producer Alex Farrar, die tekent voor een veel mooier en gedetailleerder geluid, maar ook de band zelf heeft meer focus, waardoor de songs nog wat meer aanspreken. Horse Jumper Of Love verwerkt nog altijd uiteenlopende invloeden uit een aantal decennia gitaarmuziek en heeft dit alles aan elkaar gesmeed in zich langzaam voortslepende songs vol fraaie details. Horse Jumper Of Love weet de stijgende lijn op haar albums vast te houden en dat is knap.

De Amerikaanse band Horse Jumper Of Love dook in het voorjaar van 2016 op met haar titelloze debuutalbum. Het nog geen half uur durende album klonk alsof Pavement songs van Codeine vertolkte en dat klonk best aardig, maar ook niet meer dan dat. In de zomer van 2019 bracht de band uit Boston, Massachusetts, haar tweede album uit en So Divine was echt veel beter dan het debuutalbum.

De muziek van Horse Jumper Of Love deed mij ook op So Divine met grote regelmaat aan Pavement denken, maar waar de songs op het debuutalbum vooral rammelden, stond het tweede album vol met geweldige songs. De mix van slowcore, lo-fi, noiserock, indierock, shoegaze, grunge en psychedelica leverde wat mij betreft een van de beste gitaaralbums van 2019 op, want ondanks de af en toe duidelijk hoorbare inspiratiebronnen slaagde Horse Jumper Of Love er ook nog eens in om origineel te klinken, wat van So Divine een nog wat knapper album maakte.

De band uit Boston herhaalde dit kunstje met het in 2020 verschenen Natural Part, dat door de beter uitgewerkte songs nog wat meer indruk maakte dan zijn voorganger en opdook in meerdere jaarlijstjes. Vorig jaar keerde de Amerikaanse band terug met Heartbreak Rules, dat werd gepresenteerd als een thuis opgenomen tussendoortje met wat restmateriaal en nieuwe versies van songs van Natural Part.

Ik ging er vorig jaar van uit dat ik dit tussendoortje best kon laten liggen, maar toen ik eerder deze week luisterde naar het een half uur durende (mini-)album, was ik toch wel gecharmeerd van de wat soberder en het grotendeels akoestisch klinkende songs. De opvolger van Heartbreak Rules is er inmiddels ook, want deze week verscheen Disaster Trick.

Horse Jumper Of Love keert op het wederom slechts een half uur durende album weer terug naar het geluid van Natural Part, maar zet ook dit keer stappen. Met So Divine en Natural Part verdiende Horse Jumper Of Love al een groter publiek dan het had en geldt in nog sterkere mate voor Disaster Trick, dat ik na een paar keer horen wel durf te bestempelen als het beste album van Horse Jumper Of Love tot dusver.

In muzikaal opzicht ligt het album in het verlengde van zijn voorgangers, wat betekent dat ook Disaster Trick is te omschrijven als een mix van onder andere slowcore, lo-fi, noiserock en indierock. In muzikaal opzicht maakt de band echter nog meer indruk, want het nieuwe album klinkt een stuk beter dan de vorige albums. Horse Jumper Of Love deed voor Disaster Trick een beroep op muzikant en producer Alex Farrar, die vorig jaar indruk maakte met de albums van Indigo de Souza en vooral Wednesday. Het is een keuze die geweldig uitpakt, want het nieuwe geluid van Horse Jumper Of Love bevat veel meer diepte, detail en dynamiek.

De mate van detail wordt versterkt door de gastbijdragen van onder andere Karly Hartzman en MJ Lenderman van Wednesday en Ella Williams (Squirrel Flower), die variatie aanbrengen in de songs van Horse Jumper Of Love. Op hetzelfde moment is de band uit Boston nog altijd een meester in het maken van zich buitengewoon langzaam voortslepende songs met wonderschone gitaarwolken. Het duurt helaas maar een half uurtje, maar het is een half uur van een grote schoonheid. De oogst aan gitaaralbums valt mij eerlijk gezegd wat tegen de laatste tijd, maar Disaster Trick is een hele mooie. Erwin Zijleman

Word klinkt heel fraai. Het is een typische groeier, heeft relatief lang tussen m'n Shazams gestaan (daar terecht gekomen doordat vanuit de verte iets de aandacht trok, zoals het zo vaak gaat). Ondanks dat het kwartje niet direct helemaal viel, bleef het gevoel bestaan dat ik er nog niet klaar mee was. Dat bleek ook zo te zijn, nadat het nummer voor de zoveelste keer voorbij kwam tijdens het afspelen van het rijtje meest recente Shazams. Opeens viel het kwartje alsnog.

Het is gewoon een heel subtiel nummer.

Ook Wink klinkt mooi, en blijft door herkenbare gitaaraccoorden iets sneller plakken.

Maar als je het hele album achter elkaar hoort wordt het wat veel van hetzelfde; weliswaar mooi en verfijnd, maar iets meer smaken dan slepend/moody midtempo had best gemogen. De nummers hebben zo goed als hetzelfde tempo. Bovendien zijn redelijk wat nummers aan de korte kant. Wink klokt net iets onder de drie minuten, wat al niet heel lang is. En diverse andere nummers zitten er ruim onder.