Chuck Mangione - Everything for Love (2000)
mijn stem
1 stem
1
geplaatst: 27 mei 2024, 14:53 uur
Groot in de jaren zeventig maar in de loop der jaren steeds minder populair geworden.
Toch is dit Mangione album uit 2000 alleszins de moeite waard, mede vanwege het feit dat de opnametechniek zeer goed is. High Resolution Technology staat op de CD-hoes en dat is te horen.
Album werd in een take opgenomen in St. Peter's Church, Chelsea, NYC op 8 november 2000.
Mangione speelt op een Calicchio trompet en flugelhorn.
De begeleiding wordt verzorgd door Gerry Niewood op zowel sopraan als tenor saxofoon en fluit, Grant Geissman op akoestische en elektrische gitaar, Charles Meeks op elektrische bas en hij zingt op het slotnummer (daarover later meer). Op keyboards Corey Allen en Tim Regusis, op drums Darryl Pellegrini en op percussie Emidin Rivera.
Zoals de albumtitel aangeeft betreft het hier een verzameling love songs. Onder andere eentje voor zijn echtgenote (Slo Ro), eentje voor zijn 80-jarige buurvrouw (Viola), Annalise is zijn kleindochter en Papa Mangione schreef Chuck voor zijn........? Precies!
Oh ja, en bij Seoul Sister schrijft hij: Love those sensuous Korean eyes. Als je dit heden ten dage zou zeggen wordt je op zijn minst beticht van grensoverschrijdend gedrag, vermoed ik.
Het album duurt een uur en vierenhalve minuut en dat is om precies zes minuten en vijftig seconden te lang. Het laatste nummer, het hierboven gememoreerde Freddie's Walkin, past qua stijl totaal niet op het album.
Op het laatste nummer na is het een zeer relaxed, stemmig album, met voornamelijk ingetogen (liefdevolle) composities. Geen virtuoze jazz, eerder een beetje elevator music/smooth jazz. Prima achtergrondmuziek.
Toch is dit Mangione album uit 2000 alleszins de moeite waard, mede vanwege het feit dat de opnametechniek zeer goed is. High Resolution Technology staat op de CD-hoes en dat is te horen.
Album werd in een take opgenomen in St. Peter's Church, Chelsea, NYC op 8 november 2000.
Mangione speelt op een Calicchio trompet en flugelhorn.
De begeleiding wordt verzorgd door Gerry Niewood op zowel sopraan als tenor saxofoon en fluit, Grant Geissman op akoestische en elektrische gitaar, Charles Meeks op elektrische bas en hij zingt op het slotnummer (daarover later meer). Op keyboards Corey Allen en Tim Regusis, op drums Darryl Pellegrini en op percussie Emidin Rivera.
Zoals de albumtitel aangeeft betreft het hier een verzameling love songs. Onder andere eentje voor zijn echtgenote (Slo Ro), eentje voor zijn 80-jarige buurvrouw (Viola), Annalise is zijn kleindochter en Papa Mangione schreef Chuck voor zijn........? Precies!
Oh ja, en bij Seoul Sister schrijft hij: Love those sensuous Korean eyes. Als je dit heden ten dage zou zeggen wordt je op zijn minst beticht van grensoverschrijdend gedrag, vermoed ik.
Het album duurt een uur en vierenhalve minuut en dat is om precies zes minuten en vijftig seconden te lang. Het laatste nummer, het hierboven gememoreerde Freddie's Walkin, past qua stijl totaal niet op het album.
Op het laatste nummer na is het een zeer relaxed, stemmig album, met voornamelijk ingetogen (liefdevolle) composities. Geen virtuoze jazz, eerder een beetje elevator music/smooth jazz. Prima achtergrondmuziek.
* denotes required fields.
* denotes required fields.