UB40 - The Best Of (2007)

Serieus: is dat mogelijk ? Dat zou net het schijfje van het goede tot net nog aanvaardbare van UB40 zijn, dat een leuke doorsnee geeft.

Die vrouwtjes van je ken ik gelukkig niet.
Mijn hemel man, wat een gezwets.

Dit is deel 1.

Je moest ze de kost geven!

Wordt mijn vraag van daarnet nou gewoon even op alle fronten genegeerd?

Maar ik ben wel met rudiger eens....geef mij maar de echte reggea van Bob Marley of alles wat er in de jaaren 70/80 uit Jamaika kwam....maakt niet uit wie

Welnee.

Leuke verzamelaar voor de users hier die er niet uit zijn welk deel (volume 1 of2) beter is.

Schot voor open doel, maar net ernaast.

Van Volume 1 ontbreekt hier een niet onbelangrijk deel (Laten we maar een open deur intrappen: Het beste).

Inderdaad, waar is King en One In Ten?

Erg goed overzicht van deze reggae band! Wat goed dat Reckless er gewoon op staat. Alleen mis ik de One In Ten remix uit 1993, gedaan door 808 State. Dat was volgens mij toch ook een top 40 hit?

Die vind ik toch echt een stukje minder dan het orgineel.

Ikke ook, maar toch!

Aardig compleet overzicht van een band die mij al heel lang niet meer kan boeien.De 1e hitjes waren amusant.Het live album met het weergaloze Food for thought er op,zelfs prima.
Met het aanbreken van de jaren 90 wordt het alsmaar gezapiger en gladder.
De oorsprong van de reggea die de groep zo omarmde is niets anders meer dan lelieblank en nogal gemakzuchtig.
Live schijnt het allemaal nog wel te gaan,maar de albums zijn al een jaar of wat weinig memorabel naar mijn idee.
Ali Cambell is gestopt.Jammer dat de band dat niet doet.

Altijd al een rare band geweest, éne moment komen ze met een dope nummer (bijv. Food for thought) volgende moment krijg je kots neigingen van een ander nummer. (bijv. Red red Wine)

Sluit mij in het geheel aan bij bikkel.

UB40 bracht aanstekelijke popreggae en scoorde daar heel wat hits mee. Tot en met track 25 vind ik alle nummers behoorlijk tot uitstekend, nadien waren hun hits melig en inspiratieloos, het heeft dan niet veel meer met reggae vandoen.
Deze band had inderdaad veel eerder moeten stoppen (begin jaren '90).

Bijna drie jaar na dato: de studio versie.

Heb deel 1 en 2 ook maar anders dan deze en mijn versie komt over een met losse deel 1 en losse deel 2 en dan nog met bonus nummers.
Wel zelfde voorkant.
Ik bezit ook meer nummers?

Zijn hier ook al tig versies van?

If It Happens Again is echt een geweldig nummer, mooie drive vooral. Voor mij hun beste nummer. Al vind ik Red Red Wine, Please Don't Make Me Cry, Many Rivers To Cross, I Got You Babe, Sing Our Own Song en Cherry O Baby ook mooie nummers. En natuurlijk Breakfast In Bed en Where Did I Go Wrong zijn ook echt super.

Leuke overzicht deze, en ik heb ooit een periode gehad dat ik de bekendste nummers van deze plaat helemaal grijs heb gedraait in de auto. Zag deze liggen voor maar 5 euro, kan ik nog weer even oude herinneringen ophalen.

Beide cd's zijn erg goed. Valt me op dat de productie van cd 2 nog een stuk beter is dan van cd 1.

Mooie positieve muziek voor als je eens een oppepper kunt gebruiken.

5*

Dit is dan natuurlijk weer een best of van Vol 1 en van Vol 2 natuurlijk, met de beste nummers van die 2 verzamelaars af, oftwel een verzamelaar van 2 verzamelaars.

Dit is toch gewoon "The Best of UB40, Volume One" uit 1987 en "The Best of UB40, Volume Two" uit 1995 bij elkaar? Dus geen verzamelaar van een verzamelaar, maar simpelweg samengevoegd...

Van deze kant geen 'het is geen echte reggae!'-gezeur, ben niet zo puristisch. Ik houd het maar op een verzameling voor het grootste gedeelte best leuke (en bij tijd en wijle heel érg leuke) popliedjes, met een stevige reggae-invloed.

Bij Don't break my heart kwam ik er pas een paar jaar geleden achter hoe goed ik die vind, in al z'n aangename rustgevendheid; aangezien dat al uit 1985 komt, heb ik daar best wat aan gemist.

Reckless springt er ook uit.

En die laatste track, Bling bling... ach, het blazertje wat erdoorheen zit vind ik wel aardig, maar in z'n totaliteit moet ik er vooral heel erg om lachen. Die titel alleen al.

Ja en nee. Om aan alle onduidelijkheid rond deze release een einde te maken: er bestaan 2 varianten van dit album. De eerste versie hiervan had de ondertitel 'The Dutch Collection' en dat was het voor een groto deel ook: nummers als I've got mine, Love is all is alright en een paar andere - die hoofdzakelijk of alleen in Nederland een hit zijn geweest - stonden daar op, waarvan eerstgenoemde bij mijn weten voor het eerst op CD verscheen (was destijds alleen een single en stond niet op een regulier album).

Vreemd genoeg bevat dit album dan weer NIET de live-uitvoering van Food for Thought, want dat was idd de hitversie in Nederland. Hoewel de studio-versie wel de tipparade haalde, als een dubbele A-kant met King.

Een latere versie met dezelfde hoes en titel (alleen zonder de toevoeging 'The Dutch Collection) is inderdaad een samenvoeging van de in eerste instantie afzonderlijk uitgegeven CD's The best of UB40 vol. 1 en 2, aangevuld met wat bonustracks.

In feite zijn het dus twee verschillende verzamelaars, die misschien ook een aparte vermelding zouden moeten krijgen op deze site. Persoonlijk vind ik The Dutch Collection te verkiezen boven die latere editie, al was het maar omdat daar een paar moeilijk te vinden nummers op staan die alleen in NL hits waren.
Nadeel is dan weer, zoals kaztor terecht opmerkte, dat veel van het vroege werk van UB40 ontbreekt, zoals verscheidene Engelse hits als King, en One in ten. Maar daarvoor koop je - dat heb ik in elk geval gedaan - gewoon de reguliere albums Signing off en Present arms. Want laten dat nou precies de meest interessante albums uit de UB40 catalogus zijn....

Heb 'm vandaag binnengekregen. Hier in Amerika is het wel leuk om soms zo'n 'Dutch Collection' te bestellen van iets en het blijft natuurlijk wel een gave verzamelaar.
Zoals eerder aangegeven is dit wel een verzamelaar met vraagtekens. Ten eerste heeft het weinig te maken met de in de titel aangegeven eerdere verzamelaars (Best Of 1 & 2). Volume 1 is hierop haast onherkenbaar waarbij vooral de neus is opgehaald voor de vroege periode. Volume 2 is ook aanzienlijk veranderd waarbij sommige singles zijn weggevallen en wat latere zijn toegevoegd. De bij de release van Volume 2 gepaard gaande single Until My Dying Day -nota bene nog een tipnotering in Nederland- is zelfs komen te vervallen. Wat we dan wel krijgen is een aantal fijne, over het hoofd geziene singles (The Way You Do..., Watchdogs) en de vrij exclusieve, welkome aanwezigheid van Reckless, Love Is All Is Alright en I've Got Mine.

Met de wetenschap van het bestaan van Volume 1, 2 en Collected valt er dus een prima derde schijfje op cd-r te vullen met de eerste singles, hierop ontbrekende singles uit de succesperiode zoals Riddle Me, Many Rivers To Cross en uiteraard Until My Dying Day en de samenwerkingen met Robert Palmer en Pato Banton. Dan heb je al het relevante materiaal bij elkaar.