Brigitte Calls Me Baby - The Future Is Our Way Out (2024)

Onderhoudend plaatje wel. Afwisselende pop/rock met de nodige 80's en postpunk invloeden zonder gedateerd te klinken. Dit met een zanger die klinkt als een kruising tussen Morrisey en Marlon Williams maakt er een bijzonder geheel van. Ik kan me voorstellen dat dit live wel een feestje kan worden.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Brigitte Calls Me Baby - The Future Is Our Way Out - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Brigitte Calls Me Baby - The Future Is Our Way Out
De Amerikaanse band Brigitte Calls Me Baby levert met The Future Is Our Way Out een opvallend debuutalbum af, dat een groots geluid laat horen met flink wat echo’s van de legendarische band The Smiths

Het is misschien even wennen aan de zang op het debuutalbum van Brigitte Calls Me Baby, maar als de stem van zanger Wes Leavins je te pakken heeft speelt de band uit Chicago al snel een gewonnen wedstrijd. Brigitte Calls Me Baby maakt geen geheim van haar muzikale helden en vindt die vooral in de Britse en Amerikaanse muziekgeschiedenis. De band is niet vies van meeslepende songs en flink wat drama, maar eenmaal gewend aan de songs op The Future Is Our Way Out een heerlijk album met een geluid dat ondanks alle invloeden uit het verleden fris en eigentijds klinkt. Brigitte Calls Me Baby debuteert op een wat onhandig moment, maar kan wel eens heel groot gaan worden.

Bij beluistering van de nieuwe albums van deze week kwam ik op een gegeven moment uit bij The Future Is Our Way Out van Brigitte Calls Me Baby. Heel even dacht ik dat Morrissey eindelijk weer eens een goed album had gemaakt, maar de stem van de zanger van Brigitte Calls Me Baby klinkt toch net wat anders dan die van de Britse zanger, die helaas de weg wat kwijt lijk op het moment.

Ondanks de vergelijking met de stem van Morrissey zat de zang op het debuutalbum van Brigitte Calls Me Baby in eerste instantie vrij dicht tegen mijn irritatiegrens aan. Zeker bij eerste beluistering zingt Wes Leavins met nogal veel of zelfs net wat teveel pathos, maar na enige gewenning begon ik overtuigd te raken van de zang op het album.

Morrissey is hoorbaar een inspiratiebron voor de Amerikaanse zanger, die zelf ook Roy Orbison en Elvis Presley als inspiratiebronnen noemt, iets dat overigens ook goed is te horen in een aantal tracks op het debuutalbum van de band uit Chicago. Wes Leavins houdt er wel van om lekker voluit te zingen, wat zorgt voor flink wat drama, maar uiteindelijk blijft de zang op The Future Is Our Way Out van Brigitte Calls Me Baby wat mij betreft vrijwel altijd aan de goede kant van de streep en is deze zang bij vlagen echt indrukwekkend mooi.

Dat de openingstrack van het album me vooral aan Morrissey deed denken lag vooral aan de zang, maar ook in muzikaal opzicht hoorde ik raakvlakken met de muziek die Morrissey’s band The Smiths in een inmiddels ver verleden maakte. De muziek van Brigitte Calls Me Baby doet hierdoor soms wat Brits aan, maar de songs op het debuutalbum van de band hebben ook een Amerikaanse kant.

Zeker de wat meer uptempo songs op het album hebben wel wat van de muziek waarmee The Strokes ooit opdoken, terwijl een vleugje Americana de genoemde muzikale helden van Wes Leavins weer wat dichter bij brengen. Ik hou persoonlijk wel van de songs die vanwege de gitaarlijnen en de zang dicht tegen de muziek van The Smiths aan liggen, want het oeuvre van de roemruchte Britse band kan mij niet invloedrijk genoeg zijn.

The Future Is Our Way Out van Brigitte Calls Me Baby staat vol met ijzersterke songs, die ondanks de dominante zang en de veelvuldig terugkerende gitaarlijnen verrassend gevarieerd klinken. Ik moet eerlijk toegeven dat ik de zang van Wes Leavins na een aantal tracks wel wat veel vind worden, maar hoe vaker ik naar het album luister, hoe verder ik kom en hoe meer ik onder de indruk raak van het debuutalbum van de band uit Chicago, die qua invloeden makkelijk door de tijd wandelt en een aantal decennia bestrijkt.

De release van The Future Is Our Way Out is misschien wat ongelukkig getimed zo midden in de zomer, maar op basis van dit debuutalbum durf ik Brigitte Calls Me Baby best een zonnige toekomst te voorspellen, zeker als Wes Leavins zijn imposante stemgeluid ook op het podium kan laten horen.

Ik luister niet zo vaak naar bands als Brigitte Calls Me Baby, maar de band uit Chicago heeft in muzikaal iets bijzonders en in vocaal opzicht iets unieks. Bij eerste beluistering vond ik The Future Is Our Way Out vooral het beste Morrissey album in vele jaren, maar inmiddels is het opvallende en meer dan eens imponerende debuutalbum van Brigitte Calls Me Baby veel meer dan dat. Erwin Zijleman

Momenteel zit ik wel een beetje in mijn 'zangers met donkere glam vocals' periode. Misschien dat mijn vakantie er debet aan is: Elvis en Orville Peck speelden een grote rol in die weken.

Maar het is wel duidelijk waar Brigitte Calls Me Baby de mosterd vandaan haalt: The Smiths zijn zo herkenbaar als wat, en dat ze zelf Elvis en Roy Orbison aanhalen snap ik ook wel.

Een hoop pathos dus; lekker galmen en dan de twinkelende jaren '80 gitaarpop: dat is dan echt smullen voor mij. Origineel is het zeker niet te noemen, maar voor mij kunnen er niet genoeg van dit soort albums gemaakt worden, zeker als het kwalitatief goed in elkaar steekt zoals hier op The Future Is Our Way Out.

Heerlijk debuut! Tekstueel zit het ook wel snor bij deze Amerikanen. Hopelijk nog live te zien in Nederland dit jaar!

Ze staan in het voorprogramma van Morrissey, alleen niet in Amsterdam helaas.

Dit is mijn favoriet (tot nu toe) in mijn Haldern Pop voorbereiding, erg benieuwd hoe dit live gaat uitpakken!