Suuns - The Breaks (2024)

Ben benieuwd naar dit album. Vanishing Point is een mooie opener...maar de overige nummers moet ik eerst nog vaker luisteren.

Altijd interessant een release van Suuns. Al vond ik de laatste 2 worpen minder. Het ambiente aspect wint het steeds meer van het noise effect (waarvan hier en daar nog wel wat flinters van te horen zijn dus weg zijn ze niet). Dat op zich is geen probleem, al zijn die knarsende gitaren en synthesizers wel een geluid wat mijn eerste associatie is bij het horen van de naam Suuns. Die ambient lijn lijkt bij dit album te zijn voortgezet maar gelukkig ondersteund door wat meer drones en gruizige sound dan op The Witness. De vooruitgeschoven nummers hebben mij nog niet van mijn stoel doen blazen.

Vanishing point is daarentegen een fijne opener. Het nummer is wat aan de lange kant maar de meanderende synthesizers aan het einde voegen naar mijn mening iets toe.

Fish on a string. Iig fijn om iets meer Ben Shemie te horen en minder Vocoder. Dit nummer groeit wel na meerdere beluisteringen.

Bij Rage is helaas de stem shredder (vocoder of autotune) weer terug…

Road Signs and Meanings,..... Positief vind ik het Oosterse sfeertje en het gezochte experiment maar waarom duurt dit nummer zo lang?

In Wave vliegt het ruimteschip even over het bekende hobbelige Suuns landschap. Prettig.

Doreen
Er wordt weer het experiment gezocht..in de vorm van interessante soundscapes.

The Breaks ligt volledig in lijn met het voorgaande album.

Ik heb het album nu een keer of 5 geluisterd op verschillende momenten en het blijft bij mij niet echt hangen. Ik kan er mijn aandacht niet bij houden en de stem vervorming staat me hier en daar wat tegen….maar ik zal het nog wat meer tijd geven…dat doet soms wonderen en valt toch het muntje. Ik hoop het want ik heb een erg zwak voor Ben Shemie en kornuiten.

Ik ben benieuwd wat anderen hierover gaan zeggen. Het is iig een album vol twijfel voor mij…
Dat geldt niet voor Fish on a string.

Ik vind het een redelijk album. Er zitten leuke sounds en hier en daar vervormingen in. Maar het is inderdaad niet zo spannend als de eerste 3 à 4 albums. En hoe Litmanen1 het beschrijft kan ik mij in grote lijnen vinden. Road Signs And Meanings, Wave en The Breaks vind ik de meest interessante nummers.