Jacques Brel - Infiniment (2003)

Deze verzamelaar bevat een aantal nooit eerder uitgebrachte nummers waar de familie Brel niet achter stond dat deze uitgebracht werden. Vreemd, want zo slecht zijn ze toch echt niet. Maar is er eigenlijk wel iets dat wel slecht is van Jacques Brel ?
Echt compleet is de verzamelaar niet want ik mis toch wel nummers als Les Biches en Les Toros. Maar is een verzamelaar ooit echt compleet ?

Een verzamelaar kan bij Jacques Brel nooit compleet zijn

Verleden maand heb ik in de fnac een toren van een 15-tal cd's gezien van Jacques Brel. Dat zou al wat dichter in de buurt komen

Ik versta er geen woord van en doorgaans vind ik Frans nog een vreselijk lelijke taal ook, maar deze man heeft zo'n prachtige stem..... Dan vergeef ik alles

Hoe je het ook kunt wenden of keren, vooral live, maar ook op zijn albums, zie je gewoon dat Jacques Brel alles geeft, zijn complete emotie zit erin.

Briljant. Snel deze cd scoren wat mij betreft

Hmm, ik vind Frans juist de mooiste taal die er is.
Veel zachter en warmer dan het scherpe, snijdende Nederlandse en het snerpende, nauwe Engels. En dan nog de mooie rollende R, die maar weinig talen bezit

Waarom staat er Frankrijk, als de beste man uit Belgie komt?

Brel is een held!

In de serie gewaagde opmerkingen: Hazes is de nederlandse Brel.....?? (niet direct antwoorden...even laten bezinken)

Ik zal hem zelf beantwoorden. Hazes is een Hollandse zeurpiet, en Brel is ...BREL !!

Brel was EMOTIE, niets minder, niets meer. De man kon alle emoties verwoorden en in muziek gieten; ontroering, boosheid, verwondering, verliefdheid, onzekerheid, noem maar op.
Het help natuurlijk als je de taal van Molière wat beheerst. Voor een Vlaming (Belg) toch een groot voordeel, misschien voor Nederlanders iets moeilijker.
Maar er bestaat een prima boek met teksten van Brel vertaald in het Nederlands : JACQUES BREL, Ne me quitte pas, laat me niet alleen, uitgeverij Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam 2004 ISBN 90-388-0325-7
Prima introductie deze verzamelaar, alhoewel wie Brel leert appreciëren zal méér en méér willen en dan beveel ik zijn "Coffre Intégrale" aan; jawel : heel zijn verzameld werk. Topartiest uit België, door Frankrijk vaak geclaimed als zijnde Fransman, niets was minder waar !
*****

dit is een van mn favoriete artiesten, leren kennen door mijn leerkracht frans, die bij Brel zweert !! daarvoorj Dank!!

Belgie? Is een waal toch
Mocht je je voor Brel intresseren, gewoon deze opzetten. Wel op een donkere herfst- of winteravond.

Ik kan héél de wereld het integrale werk van België's beste chansonnier ever aanbevelen... Maar deze collectie prachtchansons is toch al een goede stap in die richting.

Brel, een man vol passie. Niets was middelmatig, niets was grijs of onopvallend. Brel was in alles een veelvraat, hij leefde aan 200 kilometer per uur, hij rookte ook als een gèk. 49 jaar werd hij, maar zijn oeuvre is zo gigantisch en zo imposant...

Wie doorleefde songs, teksten en liedjes zoekt, en wie het Frans een béétje machtig is, of moeite wil doen zich wat in Molière's taal te verdiepen, die ontdekt gewoon een schat aan wereldnummers.

Brel is ook de meest gecoverde Belgische artiest allertijden, gisteren 9 oktober was hij precies 30 jaar geleden gestorven, hij leefde op topsnelheid en is dus vroeg gecrashed, helaas.

Brel was een uitzonderlijk talent, op alle mogelijke gebieden.

Mag hij nooit of nooit vergeten worden, en mogen nieuwe generaties zich de moeite getroosten om dit muzikaal geweten van de jaren 60 en 70 te ontdekken.

Brel de Belgische/Franse Bob Dylan noemen is echt geen greintje eer te veel!

Ik heb een verzamelcd met dezelfde cover, maar niet onder de titel 'Infiniment', hoewel dat wel een perfect passende titel is. N.a.v. zijn 30-jarig overlijden staat er i.p.v. 'Infiniment', 'Les 100 plus belles chansons - édition 30ième anniversaire'.

En er staan ook nog eens 100 nummers op in plaats van een miezerige 40.

Neen, dàn is het natuurlijk gewoon een andere en nog volledigere compilatie, wat enkel een pluspunt kan zijn;
Ach, als je eenmaal het unieke, de schoonheid en de grandeur van de chansons van deze meester hebt ontdekt.... ga je voor héél zijn oeuvre, zeker weten!

Ik vrees dat deze site toch méér bevolkt wordt, puur door rockliefhebbers, helaas maar weinig liefhebbers van het betere Franse chanson, het zij zo vrees ik, weinigen delen deze passie met me...

Het is inderdaad zo dat de meesten hier rockliefhebbers zijn. Al ben ik echter wel van mening dat de meesten hier redelijk objectief kunnen oordelen. Als je echter een cd beluistert die je extreem goed vindt en dan blijkt dat het stemgemiddelde 3,42* is ofzo, ga je je beginnen afvragen: ja, is dit eigenlijk wel goed? Beïnvloeding speelt hier een grote rol. Brel was echt wel een genie (vind ik), maar ik kan het begrijpen als anderen zijn muziek niet kunnen luchten. Die typische "r" van hem, zijn zware teksten,... maken het geheel snel bombastisch en moeilijk om naar te luisteren (Amsterdam, Les bourgeois,..).

Prachtige staalkaart van een legendarische Belgische held. Wat een emotie kon die man in zijn muziek leggen. Schitterende vertolkingen van alledaagse levensverhalen. Tijdloos document.

Dat zo'n uitspraak hier al meer dan 5 jaar onbesproken kan staan... . Ik hoop van harte dat je zelf geen Belg bent, want dat maakt het alleen maar nog erger.

Jacques was een Brusselaar. Brussel lag zowel toen als nu in Vlaanderen. Brussel is zelfs de Vlaamse hoofdstad. Absoluut geen Waal dus, maar een franstalige Vlaming.

Brel. Toen ik nog een jonge kerel was, was het Brel en Brel alleen. De hippe angelsaksische klereherrie is er later bij gekomen. Maar nu, zeker twintig jaar later, moet ik Brel herontdekken. Dan is het mooi als ik sommige songs hélemáal niet ken, zoals de eerste vijf van deze plaat Infiniment. Aan het einde van zijn leven, amper tien jaar ouder dan ik nu. Desalniettemin. Brel, toujours Brel.

Soms moet ik even dwalen door de Vlaamse en Waalse landerijen en steden uit de jaren 60 en 70. Ergens proef ik de zon, maar ook de grijsheid van zowel stad als klei.. Maar de zon moet ergens op schijnen niet ?

Zwart-wit beelden van Franstaligen in Hun Stad. Simpele instrumenten als de gitaar, een bas, de piano, de accordeon, een viool, een 3-delig drumstel en een scheurende stem die vloekt, rookt, briest, drinkt, liefheeft, leeft...

En dan kan er maar één zanger, één chansonnier, één fumer joyeuse plaignant potable zijn...

Heerlijk op zo'n dag als vandaag..

Ik heb deze nog een keer in SACD-multichannel kunnen aanschaffen. Gelukkig maar want meer en meer ben ik Jacques Brel gaan waarderen en Infiniment in surround sound is helemaal prachtig! Voir un Ami Pleurer had hierop nog wel moeten staan maar verder een erg mooi verzamelalbum. La Chanson des Vieux Amants Is mijn favoriete Brel nummer.