Nick Lowe & Los Straitjackets - Indoor Safari (2024)

Nou ja, niemand die even een seintje geeft dat er een nieuwe Nick Lowe aankomt. Een nieuwe Nick Lowe mensen! Eerste nieuwe materiaal sinds 12 jaar (las ik ergens), zomaar op de plaat geslingerd!: fantastisch nieuws, mij kun je opvegen. Tokyo Bay klinkt alvast swingend vet!

Met zoals altijd een heerlijke albumhoes

The Old Magic nu maar opgezet, zijn laatste -fraaie- studioalbum uit 2011 (13 jaar geleden, wat scheelt het, hoewel er in 2013 nog een kerstmis album is verschenen met origineel materiaal), opeens is het Nick Lowe wat de klok slaat. Het kan verkeren.

Niet helemaal nieuw.
Hij heeft de afgelopen jaren 3 EP's uitgebracht, waarvan veel nummers op dit album staan.
Tokyo Bay​/​Crying Inside in 2018, Love Starvation / Trombone in 2019 en Lay It On Me in 2020.
Went to a Party is volgens mij een nieuw nummer.
Neemt niet weg dat het verzameling topliedjes is, en over het algemeen toch weer terug naar de rock..

Heb de LP inmiddels al besteld.

Alsof ik op een feest in een Amerikaanse townhall in de midwest anno 1962 ben. In een ruime blouse en met vet in de kuif betreed ik de zaal, waar meisjes in fleurige jurken dansen op de muziek van de band, die in zwarte smokings op het podium staat. Volgende maand speelt Roy Orbison hier, maar nu zijn het Los Straightjackets die de oude, wat hese stem van Nick Lowe met warme en vriendelijke rock 'n' roll begeleiden.

Met Went to a Party kom ik spoedig in de sfeer en tegen de tijd dat Different Kind of Blue aan de beurt is, durf ik mijn droommeisje om een dans te vragen, waarna ze zo nabij danst dat haar parfum me bijkans bedwelmt.
Het is er knus en romantisch en de muziek hartstikke creatief. De man op het podium weet met alle kalmte een optimale sfeer te bereiken. Hij kan het nog.

Nick Lowe kan het zeker nog.
Heb hem 2 jaar geleden nog live gezien.