Blue - Another Night Time Flight (1977)

Hier zit de band op het label van Elton John, en heeft de band ook haar grote hit. De band was een one-hit wonder, maar het zegt me niets. Ik vraag me af of gaucho hier meer over kan vertellen.

Ik kwam de band op het spoor, door een verwijzing in een boek over de band Caravan. Hierin werd gesteld dat de pop-kant van Caravan vergelijkbaar was met 10CC, Pilot en Blue. Deze laatste kende ik niet, en ik heb hun eerste plaat beluisterd, maar was niet onder de indruk. Ik heb daarop hun discografie aangevuld op Musicmeter, want deze was niet compleet. Maar ik ben wat terughoudend om deze ook te luisteren, omdat ik de eerste plaat zo matig vond.

Ik weet dat Elton aan de hand van de boyband Blue een enorme hit scoorde met een bewerking van het nummer Sorry seems to be the hardest word. Dat was 25 jaar nadat zijn oneindig veel mooiere soloversie een hit was geweest en ook 25 jaar nadat deze gelijknamige band uit Schotland bovenstaand album uitbracht.

Maar verder zegt de naam Blue - althans in dit verband - mij helemaal niets. Ik begrijp uit de review van AllMusic dat deze Blue een bescheiden Amerikaanse hit had met het nummer Capture your heart, dat ook op deze LP staat. Maar het was mij tot voor vandaag onbekend. Maar ik werd wel nieuwsgierig en heb er dus enig internet-onderzoek voor verricht.

Blue lijkt me een voetnoot in de historie van Elton John, die wel meer onbekende bands en artiesten contracteerde voor zijn pas opgerichte Rocket-label. Waaronder bijvoorbeeld ook ons eigen Solution. Ik heb de indruk dat het vooral bands en artiesten zijn (denk ook aan de solo-albums van Kiki Dee, die overigens best genietbaar zijn) die zich in redelijk veilig poprock-vaarwater begeven. Blue lijkt me daar geen uitzondering op, en hoewel het wellicht mijn smaak is en waarschijnlijk aangenaam wegluistert, krijg ik niet de indruk dat iets speciaals gemist heb. Elton John co-produceerde het album zelf, met zijn vaste assistent uit die periode, Clive Franks (dus geen Gus Dudgeon, zoals Solution). Eltons vaste percussionist Ray Cooper doet ook mee.

AllMusic omschrijft de plaat als volgt: 'Think of the more middle-of-the-road stuff that John, the pre-disco Bee Gees, and former Beatles such as George Harrison and Paul McCartney recorded in the 1970s, and you will know where Blue is coming from'. Dat lijken me stuk voor stuk aanbevelingen, maar ik vermoed dat het weliswaar in hetzelfde idioom is gemaakt, maar dat de composities het niet halen bij genoemde voorbeelden, anders was het ons wel bijgebleven. Maar dit zijn allemaal veronderstellingen van mijn kant. Ik zal er eens naar luisteren en dan een oordeel geven.

De weinig onderscheidende bandnaam lijkt me trouwens ook niet geholpen hebben bii het verkrijgen van meer bekendheid. Discogs meldt dat niet minder dan 30 (!) bands en/of artiesten hen zijn voorgegaan bij deze naamgeving.

Groepslid Hugh Nicholson houdt nog steeds een Facebookpagina bij, zie ik. Hoewel...wat heet bijhouden: aangemaakt op 1 november 2020, laatste wijziging op 1 november 2020. Ik lees op internet dat Nicholson eerder deel uitmaakte van Marmalade, een Schotse band die zijn grootste hit scoorde met de Beatles-cover Ob-la-di ob-la da. Ook zou Jimmy McCullough (bekend geworden als gitarist bij Wings) er ooit deel van uitgemaakt hebben, terwijl een ander groepslid enige naam maakte als lid van Quiver, de band die bekend werd door de samenwerking met de Sutherland Brothers. Allemaal referenties die een verdere indicatie zijn van de muzikale vijver waar Blue in viste. Mij spreken die namen aan, ondanks hun gedateerdheid, dus ik ga toch even luisteren.

Dat is een hoop informatie, en het prikkelt me dan toch wel om deze ook even te beluisteren. Het debuut had ik al gehoord en viel me wat tegen, al was het niet slecht.