Bob Sumner - Some Place to Rest Easy (2024)
mijn stem
1 stem
Canada
Country
Label: Fluff & Gravy
-
Bridges (3:59)
-
Motel Room (3:29)
-
Don't We Though (3:07)
-
You Can Stay Here (4:08)
-
Forty Years on the Floor (4:16)
-
Didn't We Dream (3:37)
-
Turn You Into Stone (2:48)
-
Baby I Know (3:38)
-
Lonesome Sound (3:53)
-
Familiar Feeling (3:48)
-
Is It Really Any Wonder (3:35)
1
geplaatst: 15 oktober 2024, 22:05 uur
Country.... het is nooit echt een favoriet genre geweest. Zo af en toe, maar dat was het dan. De vader van een goede vriend die ik al mijn hele leven ken was fan. Ik zie hem nog lopen met zijn cowboyhoed en laarzen. Vond het als kind wat apart en tegelijkertijd fascinerend maar ik kon niks met de muziek.
Ook later als serieuze muziekliefhebber bleef het genre een beetje in het verdomhoekje. Dat is de laatste jaren wel wat veranderd en wellicht in een stroomversnelling beland door mijn vakantietrip naar o.a. Nashville afgelopen zomer.
En zo grijp ik tips dan ook veel makkelijker aan om me er echt aan te wagen. Deze keer was het Ducoz die het vermoeden had dat dit tweede album van Bob Sumner wel eens wat voor me zou kunnen zijn. Bob is onderdeel van de Sumner Brothers, een Canadees country duo die hij samen met zijn broer Brian vormt.
Opener Bridges pakt gelijk al. Het heeft een beetje een Bruce Springsteen vibe, maar vooral zijn stem valt op: warm. En die warme stem wordt de volgende nummers omringd door strijkers, fiddle, steel-gitaar of dobro. De ene keer puur country, de andere keer wat meer Americana of folk.
Some Place to Rest Easy zou zo uit Nashville afkomstig kunnen zijn, maar het is dus Canada. Een fraai album waar je heerlijk in kunt verdwalen en waar het vooral genieten is van de stem van Sumner en de gedegen composities. Saai? Welnee, dit soort nummers moet je rustig tot je laten komen om vervolgens e constateren dat dit klinkt als een goed glas wijn.
Ook later als serieuze muziekliefhebber bleef het genre een beetje in het verdomhoekje. Dat is de laatste jaren wel wat veranderd en wellicht in een stroomversnelling beland door mijn vakantietrip naar o.a. Nashville afgelopen zomer.
En zo grijp ik tips dan ook veel makkelijker aan om me er echt aan te wagen. Deze keer was het Ducoz die het vermoeden had dat dit tweede album van Bob Sumner wel eens wat voor me zou kunnen zijn. Bob is onderdeel van de Sumner Brothers, een Canadees country duo die hij samen met zijn broer Brian vormt.
Opener Bridges pakt gelijk al. Het heeft een beetje een Bruce Springsteen vibe, maar vooral zijn stem valt op: warm. En die warme stem wordt de volgende nummers omringd door strijkers, fiddle, steel-gitaar of dobro. De ene keer puur country, de andere keer wat meer Americana of folk.
Some Place to Rest Easy zou zo uit Nashville afkomstig kunnen zijn, maar het is dus Canada. Een fraai album waar je heerlijk in kunt verdwalen en waar het vooral genieten is van de stem van Sumner en de gedegen composities. Saai? Welnee, dit soort nummers moet je rustig tot je laten komen om vervolgens e constateren dat dit klinkt als een goed glas wijn.
1
geplaatst: 17 oktober 2024, 11:40 uur
Ik had al het vermoeden dat de stem in combi met de soort songs je wel zouden smaken 
* denotes required fields.
* denotes required fields.