Willie Watson - Willie Watson (2024)

Slim and the Devil is een adaptatie van het gedicht Slim Greer in Hell. Wát een openingstrack, fantastisch.

Sowieso een heel mooi album...

Ja, na een luisterbeurt of 5 kan ik beamen dat dit inderdaad een heel mooi album is. Watson zingt met een bepaalde sereniteit die je niet vaak hoort. Zwakke nummers zijn dan ook niet te vinden, althans ik kan er geen enkele opnoemen.

Maar toch mis ik wat. Slim and the Devil heeft een bepaalde intensiteit die bij mij hoge verwachtingen schiep voor de rest van de plaat. Deze verwachten worden toch niet helemaal ingelost. De energie van Slim and the Devil hoor/voel je in de overige nummers niet terug. Vooral nummers 2 t/6 zijn langzame en veelal zwaarmoedige nummers. Ik merk aan mezelf dat Mole in the Ground me een zucht van verlichting bezorgt, omdat er eindelijk weer een wat luchtiger nummer langskomt.

De afsluiters Play It One More Time en Reap 'em in the Valley zijn ook weer extreem traag. Prachtig, maar wéér traag. Misschien was het beter geweest om met een trager nummer te openen. Nu zit ik eigenlijk het hele album te wachten op iets wat niet meer komt.

Toch heb ik een zwak voor Watson. Hij belichaamt voor mij het Amerikaanse country/folk gevoel perfect en z'n stemgeluid blijft een aantrekkingskracht op me houden. 4*

dit album werd aangekondigd als het eerste, echte solo album van Willie Watson, bekend van zijn werk met de groep The Old Crow Medicine Show, die hij in 2011 verliet waarna hij een solo carrière begon.

op "Willie Watson" staan 7 eigen nummers waarvan een 5-tal co-written met songwriter/zangeres Morgan Nagler, die in het verleden samenwerkte met o.a. Phoebe Bridgers en The Breeders, plus "Harris and the Mare" van de Canadese folkie Stan Rogers en 1 traditional "Mole in the Ground", dat hij samen met Dave Rawlings arrangeerde.

"Slim and the Devil", "Mole in the Ground" en "Reap 'em in the Valley" met daarin geïntegreerd 2 melodieën van liedjes van folk legende A.P. Carter van The Carter Family steken boven de rest uit.

waar op de voorganger "Folksinger Vol. 2" 6 fraai uitgevoerde traditionals en 5 fijne covers stonden, blijft de kwaliteit van de liedjes op dit album daar bij achter. in combinatie met de minder rijke instrumentatie en de mindere variatie in de nummers leidt dit tot een enigszins teleurstellend album. wat overeind blijft is het fijne "folky" stemgeluid van Willie Watson.

onder de sessiemuzikanten bevinden zich o.a. Gabe Witcher (piano, violin) en Paul Kowert (bass) van het progressieve bliuegrass/country gezelschap The Punch Brothers en Benmont Tench (piano, organ) bekend van de Tom Petty band.

Album werd geproduceerd door Gabe Witcher & Kenneth Pattengate
Recorded at Little Operation Records, Los Angeles, California