The Flying Burrito Brothers - Airborne (1976)

Zie mijn berichtje bij Flying Again, de voorganger van dit 2e werkstukje van deze fake-band.
Twee ex-leden van de late-periode Byrds, 1 Canned Heat zanger, 1 country/cajun manneke en 1 lid van de originele Flying Burrito Brothers (Sneaky Pete Kleinow) pikken, via de originele manager die de rechten erop bezit, de bandnaam in en maken een reeks derderangs country platen die in niets lijken op de baanbrekende albums o.l.v. Gram Parsons/Chris Hillman en daarna Chris Hillman/Rick Roberts. Evenals voorganger Flying Again en alle albums die hierna zouden volgen: met een grote boog omheen lopen.
1*

Ik weet niet zo goed wat ik van deze Burrito's line-up moet denken. Enerzijds waren het natuurlijk Gram Parsons, Chris Hillman en Rick Roberts die de kar trokken. Anderzijds zijn dit wel muzikanten die hun sporen in het genre verdiend hebben, en dus niet per definitie de naam 'Flying Burrito Brothers' onwaardig zijn.

Dan hadden ze alleen wel een betere plaat moeten maken. Dit is een wat saaie, gezapige plaat waarop alle hippie rebellie van de vroegere samenstellingen is verdwenen. Zakelijk en zonder bezieling, waarmee het de identiteit van de eerdere Burrito's weinig eer aandoet.

'Northbound Bus' is wel een spaarzaam hoogtepuntje. Werkelijk een schitterend nummer, al is het geschreven door Mickey Barclay. Pas vanaf dit nummer stijgt het niveau een beetje. 'Big Bayou' rockt wel aardig, maar deze cliché rock 'n' roll steekt schraaltjes af bij de inventiviteit van Parsons. 'Border Town' is ook nog ruim voldoende.

Veel albums die hierop volgden zijn inderdaad niet best, maar Flyin' High is nog wel aardig (eigenlijk een Gib Guilbeau solo album), evenals een live plaat als Live From Tokyo. Verre van essentieel natuurlijk, maar slecht zijn ze ook weer niet.

Ik heb het album een paar weken terug opgeduikeld uit de bakken met tweedehands platen in een vinylwinkel en ik vind het juist zo mooi, maar ik lees nu dat Columbia Records de band na dit album heeft laten vallen vanwege gebrek aan commercieel succes. Big Bayou, wat een heerlijk nummer!