Colby Acuff - American Son (2024)

Dat een muzikale vakantie in de Verenigde Staten ook nieuwe ontdekkingen oplevert geeft het geheel alleen maar net dat beetje meer. Zo kende ik Colby Acuff tot op een paar weken geleden nog niet, maar na het zien van zijn optreden als voorprogramma van Charles Wesley Godwin in New Orleans (die ik ook pas deze vakantie ontdekt heb) weet ik wat de beste man levert.

Qua zang wint Charles Wesley Godwin het dik. Ik vind Acuff iets te scherp en knauwerig (ook live), maar verder wist de man een voorprogramma waar je u zegt neer te zetten. Zelden het publiek zo uit z'n dak zien gaan als toen. maar geheel onbekend is hij ook niet echt in het genre, een genre waar ik niet heel diep in zit maar waar de waardering wel groeit. Het verklaart het enthousiasme van het publiek wellicht.

American Son is een sterk album, en eigenlijk al bij het tweede nummer Scared of the Dark lukt het me om de zang ietwat te waarderen en me niet te storen aan z'n stemgeluid. En dan krijg je toch echt een aantal zeer fijne nummers voorgeschoteld, nummers waarvan ik er enkele ook weer herkende van het concert.
Suzanne is een prima cover van Leonard Cohen (een wat snellere versie).

Bijzonder om te zien hoe zo'n vakantie kan bijdragen aan het ingaan van nieuwe muzikale wegen. Niet dat ik niks kende op dit vlak, maar mijn waardering is wel flink gestegen. Dus zeker petje af voor American Son van Colby Acuff, een album dat iets meer richting de rock kant gaat in vergelijk met de voorganger.